فیلم City Lights 1931

ورجینیا چریل در نقش دختری جوان و نابینا که گل‌فروش است با جذابیت ظاهر می‌شود و ولگرد (چارلی چاپلین) را از پا در می‌آورد. آن شب، او هنگام عبور از یک پل با میلیاردر الکلی و خودکشی‌خواهی (هری مایرز) روبه‌رو می‌شود، او را قانع می‌کند کمی بیشتر بماند و در قدردانی او را به مهمانی در عمارتش و چند برنامهٔ شبانه دعوت می‌کند. اما صبح...

ورجینیا چریل در نقش دختری جوان و نابینا که گل‌فروش است با جذابیت ظاهر می‌شود و ولگرد (چارلی چاپلین) را از پا در می‌آورد. آن شب، او هنگام عبور از یک پل با میلیاردر الکلی و خودکشی‌خواهی (هری مایرز) روبه‌رو می‌شود، او را قانع می‌کند کمی بیشتر بماند و در قدردانی او را به مهمانی در عمارتش و چند برنامهٔ شبانه دعوت می‌کند. اما صبح روز بعد مرد میلیاردر با شدیدترین خماری بیدار می‌شود و هیچ تخصصی دربارهٔ ولگرد ندارد، بنابراین با وساطت پیشخدمتش او را از در بیرون می‌کند. در همین حال، ولگرد مهربان که هنوز مصمم است به معشوقه‌اش کمک کند، در روزنامه می‌خواند که شاید درمانی برای نابینایی او وجود داشته باشد، اما بسیار هزینه‌بر است. دوست الکلی‌اش هزار دلار پیشنهاد می‌دهد، اما صبح که مثل همیشه هشیار می‌شود، از دادن این «هدیه» انکار می‌کند. پلیس فراخوانده می‌شود و ماجراها به سوی پیچیدگی‌هایی می‌رود که ولگرد را وادار می‌کند به فکر راه‌های دیگری برای تامین پول بیفتد. این ضرورت وقتی جدی‌تر می‌شود که می‌فهمد زن محل فروش همیشگی‌اش را ترک کرده، حالش بد شده و مادربزرگش (فلورنس لی) از او مراقبت می‌کند و هر دو در معرض اخراج قرار دارند. احتمالاً تلاش‌های نمایشی او در مشت‌زنی بیش از همه جنبه‌های مفرح فیلم را فراهم می‌کند، اما شوخی‌ها و ماجراهای دیگر—به‌ویژه میان او و مایرز—کم نیست و سکانس‌های مربوط به چریل هم دلنشین و سرشار از شادکامی‌اند. چاپلین با حفظ ریتم و تنوع کافی، فیلمی خلق کرده که دیدنش واقعاً لذت‌بخش است.