فیلم The Getaway 1972

استیو مک‌کوئین، علی مک‌گراو و دیگران در تعقیب یک کیف پول نقد در تگزاس زندانی‌ای در هانتزوایل (مک‌کوئین) به‌خاطر مذاکره همسرش (مک‌گراو) با یک مقام فاسد (بن جانسون) زودتر از موعد آزاد می‌شود. قیمت آزادی او هدایت یک سرقت بانک در سن مارکوس همراه با دست‌نشانده‌های مشکوکِ آن مقام (ال لتیری و بو هاپکینز) است. آه، چه تارِ درهم‌تنیده‌ای. «گریختن» (۱۹۷۲) یک تریلر جنایی است که والتر...

استیو مک‌کوئین، علی مک‌گراو و دیگران در تعقیب یک کیف پول نقد در تگزاس زندانی‌ای در هانتزوایل (مک‌کوئین) به‌خاطر مذاکره همسرش (مک‌گراو) با یک مقام فاسد (بن جانسون) زودتر از موعد آزاد می‌شود. قیمت آزادی او هدایت یک سرقت بانک در سن مارکوس همراه با دست‌نشانده‌های مشکوکِ آن مقام (ال لتیری و بو هاپکینز) است. آه، چه تارِ درهم‌تنیده‌ای. «گریختن» (۱۹۷۲) یک تریلر جنایی است که والتر هیل آن را بر اساس کتاب جیم تامسون نوشته و از آثار پرفروشِ کارگردان سم پکین‌پا به‌شمار می‌آید — پس از «کانوی» که شش سال بعد آمد، این دومین فیلم موفق او در باکس‌آفیس بود. فیلم در ۱۹۹۴ با بازی الک بالدوین بازسازی شد و بر آثاری که اندکی بعد آمدند مانند «The Outfit»، «Dirty Mary, Crazy Larry»، «Thunderbolt and Lightfoot» و «The Gauntlet» و نیز فیلم‌های بعدی مثل «No Country for Old Men» تأثیر گذاشت. اگر از آن فیلم‌ها خوشتان می‌آید، این یکی را هم خواهید پسندید، هرچند به نظر من در میان آن‌ها پایین‌تر قرار می‌گیرد. چرا؟ چون نقشه‌ی سرقت بانک بی‌دلیل درهم و پیچیده و پرخرج به‌نظر می‌رسد: عکس‌های فراوانِ پیش‌سوژه، جلسه‌یِ کلیشه‌ایِ توضیح در دقیقهٔ نود در یک زیرزمین، قطع کابل‌های برق در تونل‌های فاضلاب و حتی انفجارهای انحرافی. علاوه بر این، یک سکانس کنجکاوی‌برانگیز در ایستگاه قطار با حضور یک کلاهبردار خوش‌موقع در میانهٔ فیلم گنجانده شده که باید اعتراف کنم به‌شیوه‌ای هیچکاکی سرگرم‌کننده است. در نهایت، با وجود لحظات بامزه، فضا و روند فیلم آکنده از دیدگاهی بدبینانه و زننده است. می‌فهمم که قهرمانان داستان ضدقهرمان‌اند، اما فیلم به درخشش‌های بیشتری از نجابت و عشق و به فساد و خون‌ریزی کمتر نیاز داشت — «Pulp Fiction» نمونهٔ خوبی در این زمینه است. علی مک‌گراو از لحاظ ظاهر خوش‌نماست و خوشبختانه خیلی کمتر از نقشش در «Love Story» آزاردهنده است. سالی استراذرز (بلوند) در ادامه ظاهر می‌شود و در زمان فیلم‌برداری در ۲۳ سالگی هرگز بهتر از این به‌نظر نمی‌رسید، اما شخصیت او ساده‌لوح و ناامیدکننده است. مک‌کوئین هفت ماه پس از اکران فیلم با هم‌بازی‌اش مک‌گراو ازدواج کرد، اما این ازدواج تنها پنج سال دوام آورد. مدت زمان: ۲ ساعت و ۲ دقیقه. تمامی فیلم‌برداری در تگزاس انجام شد: هانتزوایل (زندان)، سن مارکوس (سرقت بانک)، سن‌آنتونیو (ایستگاه قطار)، فابنز (درگیری در خیابان) و ال پاسو (هتل لاوگلین). امتیاز: B- / C+