فیلم Swallow 2019

متأسفانه وقتی «Swallow» در جشنواره‌ای در استانبول نمایش داده شد، فرصت تماشایش را از دست دادم، اما از وقتی فیلم آماده شد پیگیرش بودم و مرتب می‌گفتم چقدر دوست دارم آن را ببینم. حالا که بالاخره از طریق ویدئو درخواستی دیدمش، شنیدم ممکن است به‌زودی دوباره در سینماهای ترکیه اکران شود و قطعاً دوباره خواهم رفت. این فیلم حالم را خراب کرد — در حین...

متأسفانه وقتی «Swallow» در جشنواره‌ای در استانبول نمایش داده شد، فرصت تماشایش را از دست دادم، اما از وقتی فیلم آماده شد پیگیرش بودم و مرتب می‌گفتم چقدر دوست دارم آن را ببینم. حالا که بالاخره از طریق ویدئو درخواستی دیدمش، شنیدم ممکن است به‌زودی دوباره در سینماهای ترکیه اکران شود و قطعاً دوباره خواهم رفت. این فیلم حالم را خراب کرد — در حین تماشا از بسیاری صحنه‌ها متنفر بودم، اما هم‌زمان عاشقش شدم. بازی‌ها بسیار قوی‌اند و از نظر بصری فوق‌العاده چشم‌نواز است. کارلو میرابلا-دِیویس بی‌تردید کارگردانی است که باید زیر نظر داشت؛ اگر آثار آینده‌اش بتوانند به سطح «Swallow» برسند، قطعاً تماشایی خواهند بود. در برخی صحنه‌ها دلم می‌خواست نگاه را برگردانم؛ فیلم خبری از صحنه‌های خونین یا ترسناکِ افراطی ندارد، اما اضطرابی درونی همه‌جا شما را می‌بلعد. و چه بسا هرگز این‌قدر تحت تأثیر تیتراژ پایانی قرار نگرفته بودم — هم غم‌انگیز و هم زیبا بود. این فیلم را دوست دارم؛ شاید به مذاق همه خوش نیاید، اما برای من قطعاً چنین بود. نمی‌دانستم فتیش قورت‌دادن وجود دارد (به نام verophelia). اگر توان تحمل تماشای یک فیلم کامل درباره این موضوع را دارید، «Swallow» مناسب شماست.