فیلم Sick 2022

نمونه‌ای تمام‌عیار از فیلمی که اگر به‌دست سازنده‌ای نامناسب می‌افتاد ممکن بود کاملاً خراب شود. ایدهٔ اسلشرِ الهام‌گرفته از پاندمی چندان نویدبخش نیست و گرچه فیلمنامه در پرداخت روزهای ابتدایی همه‌گیری تا حدودی ناکامل است، SICK تریلری خشن، پرتعلیق و بسیار متناسب با ریتم خود است. کارگردانی جان هایمز کیفیت اثر را ارتقا داده و باعث می‌شود منتظر پروژه‌های بزرگ‌تر او باشم. نیمهٔ دوم فیلم...

نمونه‌ای تمام‌عیار از فیلمی که اگر به‌دست سازنده‌ای نامناسب می‌افتاد ممکن بود کاملاً خراب شود. ایدهٔ اسلشرِ الهام‌گرفته از پاندمی چندان نویدبخش نیست و گرچه فیلمنامه در پرداخت روزهای ابتدایی همه‌گیری تا حدودی ناکامل است، SICK تریلری خشن، پرتعلیق و بسیار متناسب با ریتم خود است. کارگردانی جان هایمز کیفیت اثر را ارتقا داده و باعث می‌شود منتظر پروژه‌های بزرگ‌تر او باشم. نیمهٔ دوم فیلم که عملاً به‌صورت یک سکانس تعقیب طولانی عمل می‌کند، از هیجان‌انگیزترین آثار ژانر است که در مدتی طولانی دیده‌ام. تأسف‌آور است که چنین تریلری به سرویس استریم سپرده شد؛ دیدن آن روی پردهٔ سینما و در میان تماشاگران قطعاً لذت‌بخش‌تر بود. Sick فیلمی اسلشر با الهام از کووید است که شخصیت اصلی، پارکر میسون، را دنبال می‌کند؛ او و دوستانش باید از دست قاتلی بیمار و دیوانه جان سالم به در ببرند. معمولاً دیدن تلاش فیلم‌ها برای وارد کردن عناصر پاندمی به داستان، کمی زننده به‌نظر می‌رسد، اما در اینجا تا حدی جواب می‌دهد. برخلاف Glass Onion، Sick کاملاً حول قرنطینه و انزوا شکل گرفته و بنابراین حضور پررنگ این عناصر در داستان طبیعی‌تر به‌نظر می‌رسد. با این حال، این موضوع خللی در داستان ایجاد نمی‌کند، چون بخش عمدهٔ فیلم یک اسلشر کلاسیک است. اکشن و انتخاب نماها خشونت و قساوت فیلم را تقویت می‌کنند. برخلاف بسیاری از اسلشرها، قاتل انسانی است و رفتارهایش بسیار واقعی نمایش داده می‌شود؛ وقتی زخمی می‌شود خون می‌ریزد و فریاد می‌زند، وقتی طعمه‌ای فرار می‌کند او با سرعتی باورنکردنی تعقیب می‌کند. این تقابل پرانرژی همراه با دوربین‌های سریع و دست‌دار تجربه‌ای بسیار ملموس ایجاد می‌کند. تنها ایرادم این است که تعداد قربانیان نسبتاً کم است و فیلم می‌توانست چند دوست بیشتر وارد معادله کند. نقطهٔ ضعف اصلی فیلم در بازیگری و فیلمنامه است. شروع داستان خوب است، اما پایان‌بندی آن‌قدر دور از ذهن و کلیشه‌ای است که لطمه می‌زند. اگر فیلم قرار بود به سمت کمدی‌-ترسناک برود، شاید این پایان‌بندی جواب می‌داد، اما بیشتر بخش‌های اول و دوم با رویکردی نسبتاً زمینی و با مؤلفه‌های جدی اجتماعی پیش می‌روند؛ بنابراین این تغییر لحن مرا دچار سردرگمی کرد و به کلیت داستان آسیب زد. بازیگران در بیشتر بخش‌ها خوب‌اند، اما دیالوگ‌های ابتدایی بین نوجوانان مصنوعی و نامناسب به‌نظر می‌رسید — شاید مشکل از نگارش یا نحوهٔ اجرا باشد. در مجموع، Sick تجربه‌ای کلاسیک از یک اسلشر با اکشن خشن و فیلم‌برداری قابل‌توجه ارائه می‌دهد. قصه در تمام طول فیلم هم‌سطح نمی‌ماند، اما به اندازهٔ کافی پیش‌می‌رود تا روایت و اکشن را به جلو ببرد. امتیاز: 64% حکم کلی: قابل‌قبول فیلم اسلشر قابل‌قبولی است. بیشتر از آن‌چه انتظار داشتم از آن لذت بردم. داستان به‌خوبی کار می‌کند و هیچ‌یک از شخصیت‌ها به‌طرز غیرقابل‌بخشی احمقانه رفتار نمی‌کنند.