فیلم Team America: World Police 2004

ممکن است تنها گَگی مربوط به «مایعات بدنی» باشد که واقعاً خنده‌دار شده — نکته‌ای که کلیتِ «تیم آمریکا» و حتی کارنامه مَت استون و تِری پارکر را خوب توصیف می‌کند. چیزی که بیش از ابلهانه بودنش برجسته است، نبوغ است. در داستان، وقتی عملیاتی برای جلوگیری از یک حمله خطرناک در پاریس باعث از دست رفتن یکی از اعضای تیم می‌شود، رئیس «تیم آمریکا» یعنی...

ممکن است تنها گَگی مربوط به «مایعات بدنی» باشد که واقعاً خنده‌دار شده — نکته‌ای که کلیتِ «تیم آمریکا» و حتی کارنامه مَت استون و تِری پارکر را خوب توصیف می‌کند. چیزی که بیش از ابلهانه بودنش برجسته است، نبوغ است. در داستان، وقتی عملیاتی برای جلوگیری از یک حمله خطرناک در پاریس باعث از دست رفتن یکی از اعضای تیم می‌شود، رئیس «تیم آمریکا» یعنی اسپاتس‌وود تصمیم می‌گیرد بازیگر خوش‌قیافه‌ای به نام گری را جذب کند تا خلأ را پر کند. تیم او را عموماً می‌پذیرد و پس از کمی تردید، گری قبول می‌کند تا مهارت بازیگری‌اش را علیه تروریست‌های اسلام‌گرا به کار بگیرد. اما مسئله این است که چه کسی دارد نخ‌ها را می‌کشد؟ هر چه تحقیقات عمیق‌تر می‌شود، توطئه‌ای زیرکانه از جانب کره شمالی آشکار می‌گردد که قصد دارد از اتحادیهٔ بازیگران سینما به‌عنوان کانالی برای نابودی جهان استفاده کند. به‌عنوان یک سخره‌نمایی (سایتیر)، این اثر یکی از تلاش‌های قابل‌توجهِ یک آمریکایی برای بررسی دستاوردها (یا ناکامی‌ها) و رفتار کشورش است. سبک عروسک‌گردانی به‌نوعی تلفیقِ «Thunderbirds» و «Man from U.N.C.L.E.» است و در عین سرگرم‌کنندگی، خشونت، سکس، خرابی و انسانیت را با طعنه‌ای مؤثر عرضه می‌کند. فیلمنامه در نقد کسانی که می‌خواهند «کمک» کنند اما با مداخلهٔ خود بیش از هر تروریستی ویرانی به بار می‌آورند، بی‌رحمانه و دقیق است و کلیتِ اثر، ایده‌های متعصبانه و کلیشه‌ای دربارهٔ دولت و ایدئولوژی را به‌خوبی مسخره می‌کند. در قصه عناصری از فیلم‌های ۰۰۷ هم دیده می‌شود و طعنه‌های طنزآمیز نسبتِ آمریکا به سایر نقاط جهان — از نمایش قاهره به‌عنوان مجموعه‌ای از خانه‌های گلی و اشارهٔ مداوم به بریتانیا به‌عنوان «انگلستان» گرفته تا تصویری که از پاریس پس از «کمک» داده‌شده ارائه می‌شود — لبخندهایی بر لب می‌آورد. اثر به‌طرز ظریفی طعنه‌آمیز است و عروسک‌گردانی‌اش خلاقانه است؛ فیلم آن‌قدرها که باید تاریخ‌گذشته به‌نظر نمی‌رسد. امتیاز نهایی: ۳½ از ۵ — واقعاً از آن خوشم آمد و ارزش دیدن دارد.