فیلم A Good Person 2023

آلیسون (فلورنس پیو) با نیتان (چینازا اوچه) نامزد خوشبختی دارد تا این‌که در جریان یک تصادف رانندگی زندگی‌اش تغییر می‌کند و یک سال بعد می‌فهمیم همه‌چیز فرق کرده است. او هنوز با آن اتفاق کنار نیامده و به قرص‌های مسکن نسخه‌ای وابسته شده است. مادرش (مالی شنون) و دوستانش از دست او کلافه‌اند و امید دارند حضور در جلسه‌های معتادان متجاهر (AA) شاید کمکی باشد....

آلیسون (فلورنس پیو) با نیتان (چینازا اوچه) نامزد خوشبختی دارد تا این‌که در جریان یک تصادف رانندگی زندگی‌اش تغییر می‌کند و یک سال بعد می‌فهمیم همه‌چیز فرق کرده است. او هنوز با آن اتفاق کنار نیامده و به قرص‌های مسکن نسخه‌ای وابسته شده است. مادرش (مالی شنون) و دوستانش از دست او کلافه‌اند و امید دارند حضور در جلسه‌های معتادان متجاهر (AA) شاید کمکی باشد. در یکی از همین جلسات، آلیسون با پدرنقدیِ نیتان، دنیل، که افسر سابق پلیس است (مورگان فریمن) دوباره برخورد می‌کند و کم‌کم شکاف‌ها پر می‌شوند تا بفهمیم چه چیزی هر یک از شخصیت‌ها را به چنین وضعیتی رسانده است. فلورنس پیو هر نقشی را تمام‌وکمال اجرا می‌کند و در اینجا هم خیلی رئال و قوی بازی می‌کند، اما فیلمنامه ضعیف است و برای من بیش‌ازحد دراماتیک به نظر آمد. سبک روایتِ بازنگرانه زیادی از جزئیات را نادیده می‌گذارد و بحران‌ها مصنوعی و ساختگی به نظر می‌رسند؛ به همین دلیل کمتر قانع‌کننده‌اند. آلیسون بدون شک جذاب‌ترین شخصیت است، اما هم‌زمان خودخواه و آزاردهنده هم هست و فقدان عمق در داستان باعث می‌شود همدلی با او (یا حتی با دنیل و نیتان) دشوار شود. زک برَف تلاش کرده فیلمی با بازی‌های قوی ارائه دهد، اما نتیجه‌گیری سطحی، ساده‌انگارانه و ملودراماتیک است که به نظرم استعدادهای موجود را هدر داده است. علاوه بر این، تعداد زیادی بالاد دلتنگیِ گیتاری وجود دارد که انگار هر بار که فیلمنامه از ایده خالی می‌ماند جایگزین می‌شود. فیلم دیدنی است، اما فیلمِ بزرگی نیست.