فیلم Sabotage 2014

از کارگردان این فیلم انتظار چنین چیزی را نداشتم. برای فیلمی با عنوان «تخریب» که یکی از بزرگ‌ترین قهرمانان اکشن زمان ما در آن بازی می‌کند، داستان کشدار است و بیشتر درگیر درام است تا بدل‌کاری. آرنولد شوارتزنگر دیگر جوان نیست و از پس بدل‌کاری سنگین برنمی‌آید، اما در همان بخش‌های حساس فیلم خوب از عهده نقش برآمد. بی‌شک او بازی خوبی داشت و کارگردانی...

از کارگردان این فیلم انتظار چنین چیزی را نداشتم. برای فیلمی با عنوان «تخریب» که یکی از بزرگ‌ترین قهرمانان اکشن زمان ما در آن بازی می‌کند، داستان کشدار است و بیشتر درگیر درام است تا بدل‌کاری. آرنولد شوارتزنگر دیگر جوان نیست و از پس بدل‌کاری سنگین برنمی‌آید، اما در همان بخش‌های حساس فیلم خوب از عهده نقش برآمد. بی‌شک او بازی خوبی داشت و کارگردانی هم بد نبود، اما فیلمنامه ضعیف نوشته شده بود. به‌ویژه پیچش داستانی بسیار کم‌رمق بود و شخصیت‌های جانبی بیشتر تبلیغ شده بودند تا شخصیت آرنولد، اما وقتی داستان به آن‌ها نیاز داشت نتوانستند پاسخگو باشند و نقش‌شان را درست ایفا کنند. برای ایجاد تعلیق برخی از قاتلان برای بیننده نشان داده نشدند که این هم ناامیدکننده بود. چون در کل فیلم، سکانس‌های اکشن ضعیف‌تر از صحنه افتتاحیه بودند و آن قتل‌ها هم نوعی توقع‌سازی بی‌ثمر به وجود آوردند. این فیلم بد نبود، اما معمولی است. یک بار دیدنش خالی از لطف نیست، ولی احتمالاً عطش شما برای لذت واقعی را برآورده نخواهد کرد. ممکن است شما از آن خوشتان بیاید در حالی که من نه، بنابراین نمی‌توانم آن را کاملاً رد کنم. ۶٫۵/۱۰ نمی‌توانم کمک کنم که به این فکر نکنم اگر شوارتزنگر نقش اصلی را بازی نکرده بود، آیا نقدهای بهتری می‌گرفت یا نه. این حس را دارم که مردم انتظارات خاصی به‌خاطر انتخاب بازیگر داشتند. به‌هرحال، امتیازهای خیلی کم یک یا دو ستاره کاملاً بی‌منطق‌اند. از نظر من اصلاً شایسته چنین امتیازهایی نیست. شخصاً از فیلم خوشم آمد. مطمئناً فیلمی نیست که شایسته اسکار باشد و در فهرست ده فیلم برتر من قرار نمی‌گیرد، اما تماشای آن برایم نسبتاً لذت‌بخش بود. آرنولد دیگر جوان نیست، پس نباید انتظار نقش‌هایی مثل اوج دوران کاری‌اش قبل از ورودش به سیاست را داشته باشید. با این حال او در سکانس‌های مختلف اکشن فیلم عملکرد قابل قبولی داشت. مقدار مناسبی اکشن در فیلم هست و خون‌ریزی نمایشی هم وجود دارد. این فیلم کاملاً اکشن محض نیست و داستانی که پشت اکشن قرار دارد مقدار قابل توجهی درام دارد. به نظرم بازیگران عموماً از پس نقش‌هایشان خوب برآمده‌اند. تیم مبارزه با مواد مخدر بیشتر شبیه یک دسته موتورسواری است تا تیم پلیس، اما برای اینکه در دنیای کارتل‌های مواد مخدر زیر پوشش کار کنند، باید کمی دیوانه‌وار رفتار کنند. در این فیلم زن‌های جوان و جذاب چندانی نیستند، مگر در چند صحنه در بارها و clubes نمایش. در واقع دو بازیگر زن اصلی را می‌توان تا حدی ناپسند دانست که شاید یکی از دلایلِ امتیاز پایین برخی تماشاگران جوان باشد، هرچند این فقط حدس من است. به‌هرحال انتخاب این شخصیت‌ها به‌خوبی با بقیه فیلم (و سن آرنولد) همخوانی دارد. داستان ترکیبی از تم کلاسیک انتقام‌جویی کارتل‌های مواد مخدر و مدیران ناکارآمد اف‌بی‌آی است با کمی چاشنی دزدی پول و ناپدید شدن سرمایه‌ها. اجرا گاهی اندکی ناقص است، اما برای من داستان قابل‌قبولی بود. از پایان‌بندی با تیراندازی کلاسیک در بار خوشم آمد، هرچند به‌خاطر چند صحنه آخر تراژیک تا حدی دلم خواست یک ستاره کم کنم. چه بگویم؟ من عاشق پایان‌بندی‌های خوش‌آخر هستم. متأسفانه از اول تا آخر به‌شدت به هم ریخته و بی‌قید است. این فیلم خوب نیست، حتی برای دیدن با رفقا حین نوشیدن آبجو هم (که من همین کار را کردم) مناسب نیست. ایده اولیه نویدبخش بود و در مقطعی واقعاً می‌خواستیم بفهمیم خیانت چگونه رخ داده، اما آن حس خیلی زود از بین رفت. فکر می‌کنم آرنولد با آن امکاناتی که داشته، کارش را نسبی خوب انجام داده، اما بقیه بازیگران واقعاً افتضاح‌اند. سم ورثینگتون بهترینِ باقی‌مانده‌هاست اما این تعریف زیادی نیست. شخصیت‌ها کلیشه‌ای، اغراق‌شده و آزاردهنده‌اند و دیالوگ‌ها هم اغلب به شدت خجالت‌آورند؛ ترکیب این‌ها باعث شده شخصیت‌هایی خلق شوند که عمداً ازشان متنفر می‌شوید و واقعاً خوشحال شدیم وقتی بعضی‌شان کشته شدند. بزرگ‌ترین مشکل فیلم تدوین است. همان‌طور که گفتم ما واقعاً می‌خواستیم درگیر فیلم شویم اما انگار یا کارگردان یا تدوینگر هنگام بریدن فیلم خماری داشته‌اند — یا شاید هنوز مست بوده‌اند. صحنه‌ها و موقعیت‌های متعدد معنی کمی داشتند یا اصلاً بی‌معنی بودند، و میخ تابوت وقتی کوبیده شد که فهمیدیم لحظه آغازین که دلیل وجودی کل فیلم است، آن‌قدر بد تدوین شده که هیچ‌کدام‌مان نفهمیدیم واقعاً چه اتفاقی افتاده تا زمانی که یکی از شخصیت‌ها خیلی دیرتر توضیحش داد. ده دقیقه پایانی فیلم واضح نشان داد که حتی اگر ما می‌فهمیدیم هم تأثیری نداشت، چون «پیچش» داستان هم هم‌کشش کم بود و هم به‌قدری ضعیف که هیچ‌کس را قانع نمی‌کرد. هیچ توضیحی درباره چگونگی خیانت، دلیل وقوع اتفاقاتی که در فیلم نمایش داده می‌شود یا چرایی رفتار شخصیت‌ها داده نمی‌شود. صادقانه بگویم مقصر خودمانیم که انتظار داشتیم قوس یا عمق شخصیت‌ها را ببینیم در حالی که احتمالاً کمتر از دو خط توضیح برای آن‌ها در فیلمنامه وجود داشته. با این حال لحظات نسبتاً سرگرم‌کننده‌ای بود وقتی شخصیت‌ها ناگهان رفتارهایی آشفته‌تر و گیج‌کننده‌تر از حد معمول انجام می‌دادند. تبدیل به نوعی بازی شد برای فهمیدن اینکه آیا این به‌خاطر حذف برخی صحنه‌هاست یا اینکه نویسنده/کارگردان واقعاً این‌قدر بی‌کفایت بوده است. تنها نکته قابل دفاع فیلم این است که در خون‌ریزی و جلوه‌های خون واقعی‌گرایانه دقت شده. چند لحظه تقریباً شدید از نظر گُرِه‌خونی وجود دارد که فقط به‌خاطر همین واقع‌گرایی مؤثرند. اما برای طرفداران افراطی جلوه‌های خشونت‌آمیز هم کافی نیست. این فیلم را رد کنید مگر اینکه واقعاً دنبال اکشن سطح پایین با اجرای متوسط آرنولد باشید. «تخریب» تقریباً دیدنی است، اما به چشم من کمی کوتاهی می‌کند. مشکلاتی دارد. من واقعاً بازی آرنولد شوارتزنگر را در این فیلم دوست نداشتم، اما اجرایش هرچه جلوتر می‌رویم کمی بهتر می‌شود. میرئیل اینوس بهترین بازیگر نیست و بقیه هم واقعاً پشت سر آرنولد نمی‌درخشند — سم ورثینگتون و اولیویا ویلیامز قابل قبول‌اند اما بیشتر از حد متوسط نیستند. این فیلم ۲۰۱۴ تا حدی تلاش بیش از حد واضحی است برای تقلید از «اکسپندبلز» چند سال قبل (یا همان سال، اگر قسمت سوم را در نظر بگیریم)، حداقل تا پایان که به نظرم مسیر دیگری را می‌پیماید. درباره پایان‌بندی باید گفت همه چیز کمی شتاب‌زده و ناپخته به‌نظر می‌رسید. نکته منفی دیگر این است که همه شخصیت‌ها ناپسند هستند، حتی در بخش اول که فیلم گویی می‌خواهد آن‌ها را جذاب نشان دهد. این‌ها نقدهای فراوانی هستند و معمولاً من را به دادن امتیاز پایین‌تر وا می‌داشتند. با این حال، همان‌طور که در ابتدا گفتم، تقریباً چیزی است که می‌توانم بدون فکر زیاد به تماشای آن بنشینم. من از فیلم‌هایی که می‌شود «قفل را خاموش کرد و از تماشایشان لذت برد» استقبال می‌کنم، اما به‌نظر من این فیلم به آن سطح نمی‌رسد.