فیلم Shiva Baby 2020

فیلم «Shiva Baby» ساخته اما سلیگمن فیلمی دلپذیر و خوش‌ساخت است؛ هرچند چیز تازه‌ای به ژانر اضافه نمی‌کند، اما قطعه‌ای کمدی است که با فضایی شبه‌وحشت‌آمیز، اضطراب‌آور، کلاستروفوبیک و خفه‌کننده مخاطب را جذب می‌کند. گرچه بعضی مواقع شبیه یک تریلر روان‌شناختی ظاهر می‌شود، اما در اصل اثری بذله‌گو و خوش‌ریتم است؛ شاید از نظر ایده کاملاً بدیع نباشد، ولی انرژی و لحظات ماندگاری دارد که...

فیلم «Shiva Baby» ساخته اما سلیگمن فیلمی دلپذیر و خوش‌ساخت است؛ هرچند چیز تازه‌ای به ژانر اضافه نمی‌کند، اما قطعه‌ای کمدی است که با فضایی شبه‌وحشت‌آمیز، اضطراب‌آور، کلاستروفوبیک و خفه‌کننده مخاطب را جذب می‌کند. گرچه بعضی مواقع شبیه یک تریلر روان‌شناختی ظاهر می‌شود، اما در اصل اثری بذله‌گو و خوش‌ریتم است؛ شاید از نظر ایده کاملاً بدیع نباشد، ولی انرژی و لحظات ماندگاری دارد که آن را به یک آغاز کاری مطمئن تبدیل می‌کند. این فیلم کمدیِ معمولی نیست و همین آزمایشِ متفاوت، هدفش را محقق می‌کند: اضطراب و حملات پانیک، تطابق دقیق موسیقی متن با صحنه‌ها، لحظات ناخوشایندِ روبه‌رو شدن با آدم‌هایی که چندان نمی‌شناسید و گفتگوهای خجالت‌آور، همه از عناصر مهمی‌اند که خنده و احساس کلافگیِ فضا را همزمان برمی‌انگیزند و همان حس کلاستروفوبیکی را به تصویر می‌کشند که قهرمان داستان، دنیل، تجربه می‌کند. ساخت پازل این کمدی نیز بسیار حساب‌شده و منظم است. خوشایند است دیدن توسعه داستان از نسخه کوتاه ۲۰۱۸؛ شخصیت اصلی عمیق‌تر شده و چند شخصیت جدید نیز افزوده شده‌اند. ریچل سِنات اجرای نقش دنیل را دوباره ایفا می‌کند و نمایش قابل‌قبولی ارائه می‌دهد. مدت زمان فیلم کوتاه و سرحال—حدود ۷۸ دقیقه—که در مجموع مناسب است؛ شاید جای بیشتری برای پرداخت خواسته شود و گاهی داستان کمی کش می‌آید، ولی به هر حال تماشای آن همچنان لذت‌بخش است. از منظر مضمون، این فیلم نشان می‌دهد که وحشت دیگر فقط شامل فیلم‌های اسلشر و آدم‌هایی با ماسک نیست، بلکه به ترس‌های روزمره و واقعی هم می‌پردازد؛ حتی ترس روبه‌رو شدن هم‌زمان با دوست‌دختر سابق و همان حامی مالی کنونی‌تان در یک مراسم شایوا. داستان با بیدار شدن دنیل، که دانشجوی سال آخر است، در آپارتمان حامی مالی‌اش آغاز می‌شود و او به‌عجله به مراسم شایوا می‌رود—جایی که هویت فرد متوفی هرگز مشخص نمی‌شود—و در آنجا با والدینش و جمعی از مهمانان از جمله دوست‌دختر سابق، حامی مالی، همسر حامی مالی و طفل آن‌ها روبه‌رو می‌شود. دیدن همه این افراد در یک اتاق، اضطراب دنیل را به اوج می‌رساند. اتفاقات فیلم در بازه زمانی تقریباً دو ساعت داستانی می‌افتد و تقریباً تمام رخدادها در یک خانه رخ می‌دهد؛ این ریتم فشرده و ۷۸ دقیقه‌ای برای انتقال این حسِ قلب‌تپنده خانوادگی دقیقاً مناسب است، زیرا یک لحظه اضافه‌تر ممکن بود بار احساسی را برای مخاطب سنگین کند.