فیلم The Uninvited 2024

«رز» (Elizabeth Reaser) با «سَمی» (Walton Goggins)، مدیر استعدادها، ازدواج کرده و آن شب برای برگزاری جشنی سرنوشت‌ساز در خانه آماده می‌شوند که صدای ممتد بوق ماشینی رز را بیرون می‌فرستد تا علت را پیگیری کند. آنجا با «هلن» (Lois Smith) آشنا می‌شود؛ زنی مسن که معتقد است در همان خانه زندگی می‌کند. وقتی رز او را به داخل می‌برد و هم‌زمان سعی می‌کند کمک...

«رز» (Elizabeth Reaser) با «سَمی» (Walton Goggins)، مدیر استعدادها، ازدواج کرده و آن شب برای برگزاری جشنی سرنوشت‌ساز در خانه آماده می‌شوند که صدای ممتد بوق ماشینی رز را بیرون می‌فرستد تا علت را پیگیری کند. آنجا با «هلن» (Lois Smith) آشنا می‌شود؛ زنی مسن که معتقد است در همان خانه زندگی می‌کند. وقتی رز او را به داخل می‌برد و هم‌زمان سعی می‌کند کمک بخواهد، حضور هلن انگار خانواده و مهمانان را وادار می‌کند به افشای «حقیقت‌های خانگی»—حقایقی خسته‌کننده و تحت‌تأثیر مصرف کوکائین—که همهٔ ماجرا را به باتلاق ملودرامی کسالت‌آور می‌کشاند؛ ملودرامی پر از بازی‌های نسبتاً ضعیف که حتی حضور Rufus Sewell هم این ضعف را تأیید می‌کند. در حقیقت، اگر صحنه‌ای بتواند توجه جلب کند، احتمالاً مربوط به دستگیرهٔ در توالت است؛ پس از آن لوئیس اسمیت و تلاش پرشور Roland Rubio در نقش پسرشان «ویلدر» اندکی برجسته‌اند. در غیر این صورت فیلم چیزی بیش از مجموعه‌ای از شخصیت‌های کم‌اهمیت نیست که مشکلات خودساخته یا خودمحورشان جذابیتی ایجاد نمی‌کند. کلیشه‌ها فراوان‌اند، متأسفانه.