فیلم Cat on a Hot Tin Roof 1958

تنش‌های نهفته زیادی در این فیلم وجود دارد. «بریک» (پل نیومن) که زمانی نماد پسر همه‌چیزتمام آمریکایی بود، حالا زخمی و دچار مشکلاتی است و با «مگی» (الیزابت تیلور) ازدواج کرده است؛ رابطه‌ای پرتنش و مبتنی بر بی‌اعتمادی میان آن‌ها برقرار است. او پسر «بیگ ددی» (بِرل آیوز)، مرد ثروتمند و مستبدی است که با «آیدا» (جودیت اندرسون)، زنی نسبتاً گوشه‌گیر، ازدواج کرده؛ و برادر...

تنش‌های نهفته زیادی در این فیلم وجود دارد. «بریک» (پل نیومن) که زمانی نماد پسر همه‌چیزتمام آمریکایی بود، حالا زخمی و دچار مشکلاتی است و با «مگی» (الیزابت تیلور) ازدواج کرده است؛ رابطه‌ای پرتنش و مبتنی بر بی‌اعتمادی میان آن‌ها برقرار است. او پسر «بیگ ددی» (بِرل آیوز)، مرد ثروتمند و مستبدی است که با «آیدا» (جودیت اندرسون)، زنی نسبتاً گوشه‌گیر، ازدواج کرده؛ و برادر «گوپر» (جک کارسون)، وکیلی به‌ظاهر بی‌خاصیت که با «می» (مادلین شروود)، زنی خودخواه، ازدواج کرده است. در این عمارت بزرگ عشق و اعتماد خیلی کم پیدا می‌شود و با بیمار شدن پیر خانواده، آدم‌های طمع‌کار دور هم جمع می‌شوند تا بین خانهٔ عظیم، ۲۸٬۰۰۰ جریب زمین و ده میلیون دلار موجودی بانکی تقسیم ارث کنند. نمایش قوی نیومن، که اغلب کنار لیوان یا بطری دیده می‌شود، و سکانس‌های پرشدت او با تیلور—که مهارتی تند و تیز در حمله‌کردن دارد و با دیالوگ‌های نیش‌دار و تهاجمی صاحب‌اثر تنسی ویلیامز همراه شده—درخشان‌اند. اما برای من، بیست دقیقهٔ پایانی و بازی آیوز است که این قصهٔ سمی خانوادهٔ وارفته را به موفقیت می‌رساند؛ همراه با تأثیرات طوفان بیرون خانه که حس خفقان‌آور و فضایی چسبناک پدید می‌آورد، فضای فیلم چنان متراکم است که انگار با چاقو قابل بریدن است. در همه‌جا شیمی بین بازیگران حس می‌شود و تا نیمهٔ فیلم نمی‌توان فهمید چه کسی دارد چه‌کسی را هدایت می‌کند، چون حرص و طمع رفته‌رفته با حسادت و دل‌خوری برای تصاحب نقش اول رقابت می‌کند میان این جمع نسبتاً منفور و سطحی. آیا نبود عشق آن‌ها را چنین ساخت یا وقتی در محاصرهٔ ثروت فراوان و پدری قلدر قرار گرفته بودی، این سرنوشت از پیش رقم خورده بود؟ فیلم نگاهی پرتنش به آنچه ما را می‌سازد دارد و نشان می‌دهد که چگونه الکل، شایعه‌سازی و دروغ می‌تواند حتی روابط عمیق را از مسیر خارج کند. بازی گروهیِ بازیگران داستانی قدرتمند و جذاب ارائه می‌دهد و تماشای آن ارزشمند است.