فیلم The Delta Force 1986

دلتا: خسارت! «دلتا فورس» را مناهم گولان کارگردانی کرده و خودش همراه با جیمز برونر فیلمنامه را نوشته است. در نقش‌ها چاک نوریس، لی ماروین، جویی بیشاپ، رابرت فورستر، جورج کندی، رابرت وان و شِلی وینترز حضور دارند؛ موسیقی اثر آلن سیلوستری و فیلم‌برداری از دیوید گورفینکل است. فیلم برداشت بسیار آزاد و خیال‌پردازانه‌ای از گروگان‌گیری TWA در آتنِ ۱۹۸۵ است، کاملاً به سبک هالیوود فانتزی. این...

دلتا: خسارت! «دلتا فورس» را مناهم گولان کارگردانی کرده و خودش همراه با جیمز برونر فیلمنامه را نوشته است. در نقش‌ها چاک نوریس، لی ماروین، جویی بیشاپ، رابرت فورستر، جورج کندی، رابرت وان و شِلی وینترز حضور دارند؛ موسیقی اثر آلن سیلوستری و فیلم‌برداری از دیوید گورفینکل است. فیلم برداشت بسیار آزاد و خیال‌پردازانه‌ای از گروگان‌گیری TWA در آتنِ ۱۹۸۵ است، کاملاً به سبک هالیوود فانتزی. این آخرین فیلم بازیگر سخت‌کوش لی ماروین بود که سال بعد از آن درگذشت؛ متأسفانه این فیلم خداحافظی شایسته‌ای برای او نبود. همه عناصر لازم وجود داشت: بازیگران سرشناس، یکی از ستارگان فیلم‌های اکشن دههٔ ۱۹۸۰ در مرکز و موضوع داغی که ظرفیت درام و هیجان جدی داشت؛ اما فیلم در ارائهٔ یک اثر قابل‌توجه شکست می‌خورد. با این حال اگر از طرفداران فیلم‌های اکشن هستید و حساس به مسائل سیاسی یا شعارزدگی و خودنمازی‌های میهن‌پرستانه نیستید، می‌توانید حسابی لذت ببرید. وقتی چینش سیاسی کنار زده می‌شود، این یک فیلم کارتونیِ نوریسی است و ماروین هم یک پرداختی مناسب آخر عمر می‌گیرد. اکشن‌ها خوب چیده شده‌اند، دیوانه‌وار و خوشایند، به‌ویژه هرجا نوریس در خط مقدم است. چه در زد و خورد تن‌به‌تن و چه در آشوب‌های موتورسیکلت‌ها (حتی موشک‌انداز هم هست!)، فیلم سرشار از لذت اغراق‌آمیز است. بله، کلی کلیشه و فضای سطحی دارد، مخصوصاً وقتی یک ساعت اول فیلم که روی درام انسانی متمرکز است به هجوم‌های مردانه و اکشن بدل می‌شود. موسیقی سیلوستری آزاردهنده ولی گیرای موزیکی است که بیشتر به فیلم‌های گروه «برت پک» دههٔ ۱۹۸۰ می‌خورد؛ و واقعاً ناراحت‌کننده است که اکثر بازیگران مشهور در نقش‌های فرعی به‌طرز ضعیفی هدر رفته‌اند. دیدن ماروین ضعیف و فرسوده از سال‌ها مصرف نیکوتین و الکل هم دلخراش است و تصویری نیست که بخواهیم با آن او را به‌یاد آوریم. با این حال کاستی‌هایش را ببخشید و از هیجان اغراق‌آمیزش لذت ببرید؛ اگر از این نوع فیلم‌ها خوشتان می‌آید، زمان خوشی در انتظار شماست. امتیاز: 6/10 بدلکاری زیاد. کلی ویلّی و نمایش با موتورسیکلت. استفاده از طناب آویخته روی شانه‌ها به‌عنوان جزئیات و طناب‌های گره‌خورده برای رسیدن به نقاط دوردست هم از بدلکاری‌های جالب‌اند — این‌ها بهترین بدلکاری‌ها هستند. به‌نظر می‌رسد ویلّی‌ها صرفاً نمایشی‌اند و چندان هم چشمگیر نیستند؛ دوستم از بچگی ویلّی‌های به‌مراتب بهتری می‌زد. شیوهٔ بازیگری آدم‌ها گاهی خنده‌دار است؛ تصور حضورشان در ارتش دشوار است. کسانی که در آب می‌دوند اصلاً حرفه‌ای به‌نظر نمی‌رسند، چه برسد به نخبه بودن. اما به‌خاطر خلوص نیتش دلنشین است؛ بازیگران واقعاً به این پروژه ایمان داشتند. کمی طولانی است.