فیلم The Death of Stalin 2017

مستندی جالب اما نگران‌کننده درباره‌ی انگلستان در صورت به قدرت رسیدن رفیق کوربین. واقعاً خنده‌دار بود که انتظارش را نداشتم. برای من و هم‌اتاقی‌ام که خالکوبی چکش و داس داریم، تماشای آن تجربه‌ی خوبی بود. **امتیاز نهایی: ★★★ - به آن علاقه‌مند شدم. شخصاً توصیه می‌کنم آن را تماشا کنید.** این شخصیت‌ها چقدر به افراد واقعی نزدیک بودند؟ اگر می‌خواهید یاد بگیرید که دولت‌های غیرقانونی...

مستندی جالب اما نگران‌کننده درباره‌ی انگلستان در صورت به قدرت رسیدن رفیق کوربین. واقعاً خنده‌دار بود که انتظارش را نداشتم. برای من و هم‌اتاقی‌ام که خالکوبی چکش و داس داریم، تماشای آن تجربه‌ی خوبی بود. **امتیاز نهایی: ★★★ - به آن علاقه‌مند شدم. شخصاً توصیه می‌کنم آن را تماشا کنید.** این شخصیت‌ها چقدر به افراد واقعی نزدیک بودند؟ اگر می‌خواهید یاد بگیرید که دولت‌های غیرقانونی چگونه از قدرت سوءاستفاده می‌کنند، این فیلم مناسب شماست. فراموش کنید فیلم‌های «هفت روز در مه» یا «سقوط» و «همه مردان رئیس‌جمهور» و غیره. این کمدی سیاه به ترفندهای پلید دفتر سیاسی (یا هر نام دیگری که این دلقک‌های زیرک به خودشان داده بودند) برای تقسیم قدرت در پایان حکومت دومین قاتل انبوه تاریخ، یوزف استالین، می‌پردازد. بی‌احترامی بی‌رحمانه به ابتدایی‌ترین حقوق انسانی شما را وحشت‌زده می‌کند، اما تبادل تیرهای زهرآگین بین این دلقک‌های قاتل شما را روی مبل می‌لرزاند. شما می‌دانید که "خوب‌ها" چه کسانی هستند که خود به نوعی نشان‌دهنده‌ی همان بی‌احترامی به زندگی انسانی است. شما دچار تناقض می‌شوید زیرا طرف‌هایی را انتخاب کرده‌اید، و من نیکیتا خروشچف را انتخاب کردم، نه به خاطر اینکه استیو بوشمی آن را بازی کرده بود ("ساکت باش، دانی!"). اگر هیچ اطلاعاتی از داستان قدرت‌طلبی پس از مرگ آنکل جو ندارید، بپذیرید که تاریخ به‌طور چندان دقیقی روایت نمی‌شود، اما به چه درد می‌خورد؟ تماشاگر شاهد شتاب دیوانه‌وار برای تصاحب قدرت است زمانی که این هیولای خودشیفته به سوی یک سوئیت لوکس در جهنم می‌رود. این هیولاها انسانی به نظر می‌رسند. مطمئنم که یک کمدی سیاه درباره‌ی آدولف یا مائو هم همین دلقک‌های زیرک را خواهد داشت که سعی دارند به تأمین غذای کرم‌ها کمک کنند. شما به دنبال دنباله‌اش نخواهید بود. همه چیزهایی که باید بدانید همین‌جا است. چیزی که در مورد «تاریخ مرگ استالین» مرا بسیار نگران کرد، طبیعی بودن کشتن مردم بود. زندانیان، سربازان، پزشکان، وکلا، رهبران NKVD با فریاد ترسناکی از "زنده‌باد استالین" و صدای تیز یک تیر جان می‌دهند. گاهی این صحنه‌ها در پس‌زمینه‌ی طنین‌انداز کرملین ادامه دارد. به این صداهای پس‌زمینه عادت می‌کنید. بنابراین، اگر به نوعی شوخی که در «بهترین نمایش» پیدا می‌شود علاقه دارید، جایی که یک شخصیت از چشمانش که از گوشه‌های مختلف استارباکس به هم قفل شده، به عنوان یک تجربه رمانتیک یاد می‌کند، اگر از احساس تضاد در انتخاب خوب‌ها زمانی که همه در شر مارکسیستی غرق هستند لذت می‌برید و یا اگر دوست دارید ویدیو را به عقب برگردانید تا ببینید آیا او واقعاً این را گفت یا نه، پس آرام بنشینید و به آرامی ودکا را بنوشید.