فیلم Wicked Little Letters 2023

خیلی خوبه! «Wicked Little Letters» سرگرم‌کننده‌ست. اولیویا کالمن و جسی باکلی در نقش‌های اصلی تأثیرگذارند و هر دو به‌خوبی درخشیده‌اند — کالمن به‌ویژه نقش‌گشایی‌اش بی‌نقص است. سایر بازیگران مثل آنجانا واسان و تیموتی اسپال هم مستحق تحسین‌اند. فیلم ساده اما باکفایت ساخته شده و بازی‌ها آن را زنده می‌کنند؛ از این نوع آثار خوشم می‌آید. تماشای آن قطعاً ارزش دارد. «ادیت» (اولیویا کالمن) دختر خانواده محترم...

خیلی خوبه! «Wicked Little Letters» سرگرم‌کننده‌ست. اولیویا کالمن و جسی باکلی در نقش‌های اصلی تأثیرگذارند و هر دو به‌خوبی درخشیده‌اند — کالمن به‌ویژه نقش‌گشایی‌اش بی‌نقص است. سایر بازیگران مثل آنجانا واسان و تیموتی اسپال هم مستحق تحسین‌اند. فیلم ساده اما باکفایت ساخته شده و بازی‌ها آن را زنده می‌کنند؛ از این نوع آثار خوشم می‌آید. تماشای آن قطعاً ارزش دارد. «ادیت» (اولیویا کالمن) دختر خانواده محترم «سوان» است که زیر نظر پدر «ادوارد» (تیموتی اسپال) و مادر «ویکتوریا» (جما جونز) زندگی‌ای مذهبی و مقید دارند. نامه‌ای می‌رسد و همه با اضطراب دور میز جمع می‌شوند. این اولین نامه از این دست نیست و پدر فوراً به اداره پلیس می‌رود تا همسایه تازه‌شان را دستگیر کنند. او کاملاً در تضاد با زندگی منظم خانواده سوان است. «رز» (جسی باکلی) مادری تنها و رک‌زبان است که ابتدا با ادیت دوست می‌شود اما بعد انگار دشمنی او را برمی‌انگیزد. این واکنش فقط از جانب ادیت نیست؛ بیشتر این جامعه کوته‌نظر و ریاکار همان دیدگاه را دارند و وقتی احتمال زندان افزایش پیدا می‌کند، رز به کمک نیاز دارد. کمک از جایی می‌آید که کمتر کسی انتظار دارد: چند نفر از اهالی روستا و افسر پلیس ناراضی «ماس» (آنجانا واسان) تصمیم می‌گیرند واقعاً بفهمند چه کسی این نامه‌های زشت و زننده را نوشته — کاری که می‌توان آن را شایستهٔ خود «میس مارپل» دانست... من حدس زدن مقصر را چندان سخت نمی‌دانستم، اما دانستن اینکه کی مقصر است، لطافت و شادی این قصهٔ طنزآمیز دربارهٔ جامعه‌ای پر از دوگانه‌نگری و تعصب را کم نمی‌کند. زبان فیلم تند و گاه توهین‌آمیز است، ولی حتی در بدترین لحظات هم وقتی به این فکر می‌کنی که چه چیزی ممکن بود یک نسل از متعصبین مذهبی و بازیکنان بریج را شوکه کند، خنده‌دار است. زیرمؤلفهٔ بازیگوشی با حضور دِیم آی‌لین اتکینز، جوآنا اسکانلن و لالی اَدفوپ بسیار لذت‌بخش است، نیروی پلیس هم با حضور هیوز اسکینر و پل چاهیدی در سطح ناتوانی به‌خوبی نشان داده شده و البته رز یک دوست‌پسر سیاه‌پوست «بیل» (مالاچی کربی) دارد که بیشتر آتش دشمنی همشهریان کم‌منش را شعله‌ور می‌کند. فیلم خنده‌دار است — شاید قهقههٔ بلند ایجاد نکند، اما لبخندهای زیادی می‌آورد و باکلی و کالمن زمان‌بندی کمیک بسیار خوبی دارند. فیلمی بسیار جذاب و کمدی که از دیدنش لذت بردم. جالب است که ادیت می‌خواست شبیه رز باشد و تلاش می‌کرد تقصیرها را به گردن او بیندازد، چیزی که فیلم را به سمت داستانی معمایی برد. هیچ‌کس انتظار نداشت نویسندهٔ نامه‌ها ادیت باشد. ادیتِ رک‌زبان خیلی از رز آموخته و انگار به او حسادت می‌کرد؛ از نظر روحی آزاد است و برایش مهم نیست که چقدر «بی‌عیب» شود. برای او بیان آزادانهٔ افکارش بسیار لذت‌بخش است. این چیزی بود که من در این فیلم دوست داشتم: جسور، آزاد و کمی دیوانه‌گونه در اجراها. خیلی جالب و بشدت خنده‌دار؛ بیننده‌ها با معمایی روبه‌رو می‌شوند که هم کنجکاوی‌برانگیز است هم بسیار خنده‌دار. بر پایهٔ یک داستان واقعی، این اثر عجیب و خوش‌ذوق داستان دهکدهٔ ساحلی در انگلستانِ دههٔ 1920 را بازگو می‌کند که ساکنانش نامه‌هایی ناشناس دریافت می‌کنند پر از ناسزاهای تصویری و خلاقانه. مظنون اصلی یک مهاجر ایرلندی زبان‌دراز و رک‌زبان (جسی باکلی) است که همیشه حرفش را می‌زند. مخاطب اصلی این نامه‌ها همسایهٔ او، زنی شاد اما محافظه‌کار و معتقد (اولیویا کالمن) است که با پدر سختگیر و مادر سالخورده‌اش زندگی می‌کند. وقتی افسر پلیسی شجاع و مبتکر (آنجانا واسان) که قرار بود از ماجرا دور بماند وارد می‌شود، شواهدی پیدا می‌کند که نشان می‌دهد اوضاع آن‌طور که به نظر می‌رسد نیست. حاصل، تریلری پرخنده با پیچ‌وتاب‌های فراوان است؛ اثری هوشمندانه، اصیل و شیطنت‌آمیز که هر علاقمند به شوخ‌طبعی بی‌پرده را خوشحال می‌کند (بینندگان حساس توجه کنند). گروه بازیگران فوق‌العاده‌اند و مشخص است که همه از ساخت این فیلم لذت برده‌اند؛ این لذت در محصول نهایی کاملاً مشهود است. در چند سکانس ریتم کمی کند می‌شود، اما اصلاً مهم نیست — «Wicked Little Letters» فیلمی است که وقت‌گذرانی خوشی فراهم می‌کند. نکتهٔ جالب‌تر اینکه این داستان مبتنی‌بر واقعیت است؛ موضوعی که در زمان خودش ملی شد و حالا خوشبختانه دوباره به زندگی بازگردانده شده است. قطعاً ارزش دیدن دارد. اگر بتوانید از تبلیغات و دخل‌و‌تصرف‌های آشکار تاریخی چشم‌پوشی کنید، فیلم بدی نیست. تصویربرداری و بازی‌ها در سطح بالای استاندارد بریتانیایی‌اند. اما به‌نظرم فیلم تلاش می‌کند چند محور ایدئولوژیک غیرتاریخی را نمایش دهد، مثل: - هم‌صحبتی تمامی دوستان قهرمان داستان به‌صورت زنان. - نسبت غیرواقعی و بیش‌ازحد بالای افراد رنگین‌پوست. - ارائهٔ همهٔ مردان فیلم به‌عنوان متعصب، زن‌ستیز، شرور و نادان به‌جز شریک قهرمان که البته از تبار آفریقایی است و در ابتدا مردد و بزدل نشان داده می‌شود اما در نهایت کار درست را انجام می‌دهد. - مأمور پلیسی که کار را درست انجام می‌دهد زن است و از تبار هندی. - قاضی از تبار آفریقایی است (در اینجا به‌زحمت می‌شد قاضی رنگین‌پوستی در کل امپراتوری بریتانیا در آن زمان پیدا کرد). اگر این موارد را نادیده بگیرید، فیلم از نظر تصویربرداری و بازی‌ها خوب است. این فیلم سواری‌ای دیوانه‌وار و بسیار سرگرم‌کننده است، پر از طنز عجیب، زبان رنگارنگ و ماجراهای شگفت‌انگیز. ابتدا مردد بودم اما وقتی آن را در سینما دیدم، از جذبهٔ پرانرژی و طنز آن حسابی خوشم آمد. بازیگر نقش اول اجرای درخشانی دارد که به درخشش کمدی فیلم کمک زیادی کرده است. فیلم پر از لحظات بامزه و کمی لوس است که قطعاً شما را می‌خنداند و سرگرم می‌کند.