فیلم A Star Is Born 1954

امروزه تماشای این فیلم بدون دیدن تشابه میان نقش «نورمن مین» با بازی جیمز میسن و زندگی بعدی جودی گارلند ممکن نیست. او ستاره‌ای در حال افول هالیوود است که با مشروبات الکلی و تلاش بی‌وقفه رئیس استودیویش «اولیور نایلز» (چارلز بیکفورد) برای جلوگیری از سقوط کامل نگه داشته می‌شود. در مقابل «اِستر بلادگت» (گارلند) خواننده‌ای در تلاش است که هر کاری بتواند انجام می‌دهد...

امروزه تماشای این فیلم بدون دیدن تشابه میان نقش «نورمن مین» با بازی جیمز میسن و زندگی بعدی جودی گارلند ممکن نیست. او ستاره‌ای در حال افول هالیوود است که با مشروبات الکلی و تلاش بی‌وقفه رئیس استودیویش «اولیور نایلز» (چارلز بیکفورد) برای جلوگیری از سقوط کامل نگه داشته می‌شود. در مقابل «اِستر بلادگت» (گارلند) خواننده‌ای در تلاش است که هر کاری بتواند انجام می‌دهد تا روزی بخت با او یار شود. شبی بخت به کمکشان می‌آید و مسیرشان به هم می‌رسد: او آواز «The Man That Got Away» را با گروهش در یک بار می‌شنود و هم از نظر حرفه‌ای و هم احساسی شیفته‌اش می‌شود. همان‌طور که عنوان فیلم نشان می‌دهد، ستاره‌ای واقعاً به دنیا می‌آید. کم‌کم «مین» تبدیل به ضمیمه‌ای برای «ویکی لِستر» — نام جدید او — می‌شود و این وضع باعث می‌شود بیش از پیش از کنترل خارج گردد، با وجود عشقی که او نسبت به او دارد. فیلم طولانی است (بیش از دو و نیم ساعت) و ناگزیر گاهی کش‌دار می‌شود — من دوست داشتم آوازهای بیشتری می‌شنیدم — اما با این حال اثری ظریف و تاثیرگذار سینمایی است.