فیلم Elf 2003

این فیلم سرگرم‌کننده‌ای است و به‌خاطر فضای گرم و شیرینش به‌سرعت تبدیل به یکی از آن فیلم‌های کلاسیک کریسمس شده که آدم دوست دارد هر سال تماشا کند. داستان از این قرار است که نوزادی کنجکاو در کیسهٔ بابا نوئل می‌خزد و در قطب شمال پیدا می‌شود؛ او «بادی» نام‌گذاری می‌شود و در کنار الف‌ها بزرگ می‌شود. وقتی به بزرگسالی می‌رسد، برای یافتن پدرش به...

این فیلم سرگرم‌کننده‌ای است و به‌خاطر فضای گرم و شیرینش به‌سرعت تبدیل به یکی از آن فیلم‌های کلاسیک کریسمس شده که آدم دوست دارد هر سال تماشا کند. داستان از این قرار است که نوزادی کنجکاو در کیسهٔ بابا نوئل می‌خزد و در قطب شمال پیدا می‌شود؛ او «بادی» نام‌گذاری می‌شود و در کنار الف‌ها بزرگ می‌شود. وقتی به بزرگسالی می‌رسد، برای یافتن پدرش به نیویورک می‌رود، با برادر ناتنی‌اش ارتباط برقرار می‌کند، با یک فروشندهٔ زن آشنا می‌شود و تلاش می‌کند شادمانی کریسمس را گسترش دهد تا بتواند جلوی خراب شدن سورتمهٔ بابا نوئل را بگیرد. بازی ویل فارل نقش محوری فیلم است: اجراهایش گاهی اغراق‌آمیز و تا حدودی آزاردهنده‌اند و لحظاتی ایجاد می‌کنند که ممکن است برای برخی خجالت‌آور به‌نظر برسد، اما همین اغراق‌ها به شخصیت بادی رنگ و بوی خاصی می‌دهد و به‌سرعت بخش بزرگی از جذابیت فیلم می‌شوند. هماهنگی او با زویی دشانل دلپذیر است و حضور باوقار و دوست‌داشتنی اد اسنر و باب نیوهارت به فیلم اعتبار و گرما می‌بخشد. جیمز کان و مری استینبورگن نیز به‌عنوان خانوادهٔ احتمالی در نیویورک قابل‌قبول ظاهر شده‌اند و در تضاد با شور و شوق اغلب تصنعی بادی، تعادل برقرار می‌کنند. فیلم عمق فلسفی چندانی ندارد و قرار هم نیست داشته باشد؛ هدفش سرگرم‌کردن و ایجاد حسِ خوب خانوادگی است. طنزهای بصری و موقعیت‌های کمیک پی‌در‌پی، دیالوگ‌های بامزه و صحنه‌های دلنشین باعث می‌شود تماشای آن همراه خانواده یا دوستان لذت‌بخش باشد—نیاز به تمرکز کامل روی داستان نیست و بسیاری از بینندگان دیالوگ‌ها را با بازیگران تکرار می‌کنند. اگرچه شخصیت بسیار خوش‌بین و پرانرژی فیلم برای بعضی‌ها آزاردهنده است، در نهایت روایت شیرین و پرمحبت فیلم به‌خوبی روح جمع و جور خانواده و معنای کریسمس را منتقل می‌کند. در مجموع، Elf فیلمی گرم، خنده‌دار و مناسب فصل تعطیلات است؛ ارزش تماشا و حتی تکرار را دارد و برای جمع‌های خانوادگی یا دوستانه توصیه می‌شود.