انیمیشن Memoir of a Snail 2024

خندیدن درست پس از اشک ریختن، حس فوق‌العاده‌ای دارد. «خاطرات یک حلزون» ساخته‌ی آدم الیوت، برنده‌ی اسکار، داستانی پویانمایی است که شخصیت‌هایش به‌طرز قابل‌باوری واقعی‌اند. الیوت شوخی‌هایی دارد، اما هرگز به شخصیت‌ها یا دردشان تمسخر نمی‌کند؛ آن‌ها را با احترام کنار می‌گذارد و به این موجودات عجیب و پلاستیلینی‌ـ‌که چشم‌های پلاستیکی و اشک‌هایشَن شبه‌گلیسرین دارند‌ـ‌وقار می‌بخشد. فیلم از زبان گریس پودل (با صدای سارا اسنوک) روایت می‌شود....

خندیدن درست پس از اشک ریختن، حس فوق‌العاده‌ای دارد. «خاطرات یک حلزون» ساخته‌ی آدم الیوت، برنده‌ی اسکار، داستانی پویانمایی است که شخصیت‌هایش به‌طرز قابل‌باوری واقعی‌اند. الیوت شوخی‌هایی دارد، اما هرگز به شخصیت‌ها یا دردشان تمسخر نمی‌کند؛ آن‌ها را با احترام کنار می‌گذارد و به این موجودات عجیب و پلاستیلینی‌ـ‌که چشم‌های پلاستیکی و اشک‌هایشَن شبه‌گلیسرین دارند‌ـ‌وقار می‌بخشد. فیلم از زبان گریس پودل (با صدای سارا اسنوک) روایت می‌شود. او و برادر دوقلویش گیلبرت (صدای کودی اسمیت-مک‌فی) در کودکی از هم جدا می‌شوند: مادرشان در زایمان فوت کرده و پدرشان که نوازنده/انیماتور سابق و فلج است، الکل‌نوش است. پس از مرگ پدر، دوقلوها به خانه‌های سرپرستی جدا منتقل می‌شوند و سال‌ها برای هم نامه می‌نویسند و منتظر روزی هستند که دوباره همدیگر را ببینند. گریس از کودکی به حلزون‌ها علاقه‌مند است؛ آن‌ها را مثل حیوانات خانگی در شیشه نگه می‌دارد، هر چیز مربوط به حلزون را جمع می‌کند، رمان‌های عشقی مبتذل می‌خواند و مرتباً «چیکو رول» می‌خورد. به‌عنوان بزرگسال، گریس با پینکی (صدای جیکی ویور) آشنا می‌شود؛ زنی مسن، عجیب و غریب، اهل سفر و تجربه‌های پرهیجان که به سرعت به بهترین دوست گریس تبدیل می‌شود و رفاقتی التیام‌بخش میان آن‌ها شکل می‌گیرد. فیلم پر از شخصیت‌های نامتعارف و موقعیت‌های طنزآمیز است که در کنار تلخی‌ها و شکست‌ها قرار می‌گیرند: از قاضی‌ای که شغلش را از دست داده تا خانواده‌های سرپرستی بسیار مذهبی یا زوج‌هایی که سبک زندگی آزادانه‌ای دارند. الیوت توانسته با طرز روایتش طيف وسیعی از احساسات را در حدود ۹۰ دقیقه منتقل کند؛ بین غم‌انگیزی عمیق و لحظات خنده‌دار تعادل برقرار می‌کند. سبک استاپ‌موشن الیوت ظاهری دست‌ساز و انسانی دارد؛ گلوله‌های مرئی خاک رس و اجزایی که به‌روشنی دست‌سازند، به شخصیت‌ها جان می‌بخشند و حس صمیمیتی می‌آفرینند که با آثار پویانمایی صنعتی‌تر متفاوت است. جزییات تصویری و طراحی صحنه‌ها دقیق و بدیع است؛ قاب‌ها همچون آثار هنری دست‌ساز حس و حال مخصوصی دارند و حالات چهره‌ها در بعضی لحظات همان قدر انسان‌وار و تاثیرگذار است که بازیگران زنده. فیلم برای مخاطب بزرگسال ساخته شده و مضامینی مانند رنج، عشق، فقدان و تنهایی را جدی و عمیق بررسی می‌کند. لازم به ذکر است که اثر رده‌بندی سنی R دارد: البته بخش‌هایی از بی‌پروازی کلامی و حرکات بی‌پرده و مقدار قابل‌توجهی برهنگی در آن دیده می‌شود که ممکن است برای برخی مخاطبان نامناسب باشد. از نظر تولید، فیلم با بودجه‌ای نسبتاً کوچک و طیِ برنامه‌ای فشرده (گزارش‌ها از دورهٔ ساخت ۳۲ هفته‌ای و نیاز به تولید روزانهٔ ده ثانیهٔ پویانمایی حکایت دارند) ساخته شده، اما بیش از هر چیز حس دستی و عشق‌ورزانه در تک‌تک لحظات آن مشهود است. «خاطرات یک حلزون» فیلمی است لطیف، دردناک و در عین حال طنزآمیز که به آدم‌های عجیب احترام می‌گذارد. روایت عمیق، طراحی هنری ممتاز و توانایی فیلم در خنداندن و هم‌زمان ریش‌خواب دل را پاره‌کردن، آن را به تجربه‌ای به‌یادماندنی و تاثیرگذار تبدیل کرده است.