فیلم Horse Girl 2020

پس از تماشای «دختر اسب» با نارضایتی عمیقی سالن را ترک کردم؛ فیلمی که گام عجیبی است از کارگردان جف بئنا (Life After Beth، Joshy). نیمهٔ اول فیلم به‌طرزی نامأنوس بامزه و دلنشین است، اما سپس به بدترین شکل ممکن به چیز دیگری تبدیل می‌شود. حسنِ اولیهٔ داستانِ خوش‌مشرب زمانی به‌هم می‌خورد که همه‌چیز ناگهان به سمتی کاملاً «چی؟!» می‌لغزد. این فیلم تاریک بی‌دلیل عجیب...

پس از تماشای «دختر اسب» با نارضایتی عمیقی سالن را ترک کردم؛ فیلمی که گام عجیبی است از کارگردان جف بئنا (Life After Beth، Joshy). نیمهٔ اول فیلم به‌طرزی نامأنوس بامزه و دلنشین است، اما سپس به بدترین شکل ممکن به چیز دیگری تبدیل می‌شود. حسنِ اولیهٔ داستانِ خوش‌مشرب زمانی به‌هم می‌خورد که همه‌چیز ناگهان به سمتی کاملاً «چی؟!» می‌لغزد. این فیلم تاریک بی‌دلیل عجیب می‌شود و به‌نظر می‌رسد پروژه‌ای است که قربانی نویسندگانی (بئنا و آلیسون بری) شده‌اند که نتوانسته‌اند پایان داستانشان را پیدا کنند و بنابراین راهِ عجیب‌وغریب را برمی‌گزینند. نتیجه تنبل، شلخته و بسیار ناامیدکننده است. سارا، شخصیت بامزه و مهربان با بازی آلیسون بری، زندگی آرام و نسبتاً ساده‌ای دارد: روزها در یک فروشگاه صنایع‌دستی کار می‌کند، بعدازظهرها به یک مرکز سوارکاری سر می‌زند و شب‌ها جلوی تلویزیون سریال جنایی-ماورایی محبوبش را تماشا می‌کند. وقتی همکارش جوآن برای تولدش یک کیت آزمایش DNA هدیه می‌دهد، کنجکاوی‌ای دربارهٔ پیشینهٔ خانوادگی‌اش در او ایجاد می‌شود که به الگوی خواب‌گردی و رؤیاهای ناراحت‌کننده‌ای منجر می‌شود. این تصاویر کم‌کم به واقعیت روزمره‌اش سرایت می‌کنند و مرز ظریف بین واقعی و غیرواقعی برای سارا مبهم‌تر می‌شود. آیا او یک کلون است؟ کار بیگانگان فضایی است؟ یا بالاخره سابقهٔ خانوادگی اسکیزوفرنی پارانوئید دارد بر او تأثیر می‌گذارد؟ جنبه‌های معمایی داستان جالب‌اند و بئنا با مهربانی و احترام با شخصیت‌هایش رفتار می‌کند. فیلم در بهترین حالتش یک مطالعهٔ شخصیت عجیب و دوست‌داشتنی است، و در بدترین حالت وقتی بیش از حد انتزاعی می‌شود. مشکل فیلم نه در نکات جدی و غم‌انگیزِ قصه که در پایانی غیرمعمول و بی‌منطق است؛ پایانی که هم برای مخاطبی که با بیماری‌های ذهنی سروکار دارد و هم برای بیننده حکم سیلی را دارد. از سوی دیگر، «دختر اسب» به‌عنوان یک درام روان‌شناختی، از طریق شخصیت سارا با بازی قدرتمند آلیسون بری به بررسی سلامت روان می‌پردازد؛ فیلمی که بری بر اساس تجربیات شخصی‌اش در نگارش آن مشارکت داشته است. اثر مسیرِ سورئال و عاطفی شدیدی را نشان می‌دهد، پر از سردرگمی، پارانویا و بحران هویت، و با پایانی باز که جای تفسیر باقی می‌گذارد. با تصاویر ماندگار، بازی‌های قوی و روایت جسورانه، «دختر اسب» تماشایی است برای کسانی که سینمای عمیق و تأمل‌برانگیز را می‌پسندند.