فیلم Megalopolis 2024

"Megalopolis" یک اثر حماسی بلندپروازانه است که تلاش می‌کند به بررسی تم‌های مختلفی بپردازد، اما دیدگاه کاپولا در مورد بازسازی اجتماعی هم بزرگی و هم نقص‌های ذاتی اجرای پرهرج و مرج آن را منعکس می‌کند. با وجود تصاویری جذاب و بازیگران بااستعداد، روایت فیلم با انبوهی از استعاره‌ها و قیاس‌های فلسفی سنگین می‌شود و به تجربه‌ای تبدیل می‌شود که در عین تحریک‌کنندگی، گیج‌کننده و پراکنده به...

"Megalopolis" یک اثر حماسی بلندپروازانه است که تلاش می‌کند به بررسی تم‌های مختلفی بپردازد، اما دیدگاه کاپولا در مورد بازسازی اجتماعی هم بزرگی و هم نقص‌های ذاتی اجرای پرهرج و مرج آن را منعکس می‌کند. با وجود تصاویری جذاب و بازیگران بااستعداد، روایت فیلم با انبوهی از استعاره‌ها و قیاس‌های فلسفی سنگین می‌شود و به تجربه‌ای تبدیل می‌شود که در عین تحریک‌کنندگی، گیج‌کننده و پراکنده به نظر می‌رسد. تعارض مرکزی میان سزار و سسرو لحظات جالبی را ارائه می‌دهد، اما غنای ایده‌ها اغلب در اثر پیچیدگی زیاد فیلم رقیق می‌شود. این اثر ناامیدکننده و مایوس‌کننده است که حتی به عنوان یکی از آثار بزرگ‌ترین فیلمسازان تاریخ، هنوز به دام مشکلات رایج سینمای معاصر افتاده است. **امتیاز: C-** با کمال تاسف باید بگویم که این فیلم، حماسه‌ای که به مدت طولانی انتظارش را می‌کشیدیم، به شدت ناامیدکننده است. پس از دهه‌ها توسعه با توقف و شروع، اثر استعاری کاپولا درباره یک معمار مشهور و ایدئالیست (آدام درایور) که به دنبال ساخت یک پروژه آرمان‌شهری در نسخه‌ای مدرن از نیویورک است، به توصیف تلاش‌های مکرر و غالباً ناامیدکننده او برای راه‌اندازی این پروژه می‌پردازد. این فیلم به مسائل مهمی مانند نقش‌های طمع، فساد، سیاست و انگیزه‌های مبتنی بر برنامه‌ریزی در امور رفاه عمومی و همچنین اهمیت ابراز آزادی خلاقانه می‌پردازد. با این حال، این مفاهیم به شدت تحت تأثیر انبوهی از شلوغی روایی و جلوه‌های بصری قرار می‌گیرند. در حالی که "Megalopolis" از نظر بصری زیباست و از فیلم‌برداری و طراحی تولید خلاقانه‌ای برخوردار است، این جنبه‌های بصری به قدری غالب می‌شوند که انسجام و فهم داستان را تحت‌الشعاع قرار می‌دهند. هرچند با پیشرفت داستان، احساس وضوح بیشتری به وجود می‌آید، اما متأسفانه در آن نقطه، تصور اینکه کسی واقعاً به آنچه در نهایت اتفاق می‌افتد، اهمیت بدهد، دشوار است. همچنین، شباهت‌های زیادی بین داستان این فیلم و اقتباس سینمایی رمان پرفروش آین رند به نام "چشمه" (1949) وجود دارد که سوالاتی درباره اصالت واقعی این اثر مطرح می‌کند. با توجه به اینکه این ممکن است آخرین فیلم کاپولا باشد، غم‌انگیز است که کارگردان با چنین تلاشی ناامیدکننده به پایان کار خود برسد. با وجود اینکه این فیلم باید بر روی پرده بزرگ دیده شود، اما آماده باشید که از آن ناامید شوید.