فیلم Lake Placid 1999

تمساح بزرگ - درختِ بزرگ - تفریحِ بزرگ. یک تمساح غول‌پیکر در آب‌های مین آزاد شده است. جمعی از روستاییان ساده‌دل و برخی شخصیت‌های عجیب شهری دور هم جمع می‌شوند تا جلوی هیولا را بگیرند... عالی! ادای احترامی مدرن به فیلم‌های موجوداتی کلاسیک. فیلم تمسخرآمیز نیست، بلکه یک تریلر شوخ‌طبع و پرانرژی است؛ شاید حتی از نظر دغدغه‌های زیست‌محیطی ارزش ادبی هم داشته باشد. تضادهای فرهنگی به‌خوبی...

تمساح بزرگ - درختِ بزرگ - تفریحِ بزرگ. یک تمساح غول‌پیکر در آب‌های مین آزاد شده است. جمعی از روستاییان ساده‌دل و برخی شخصیت‌های عجیب شهری دور هم جمع می‌شوند تا جلوی هیولا را بگیرند... عالی! ادای احترامی مدرن به فیلم‌های موجوداتی کلاسیک. فیلم تمسخرآمیز نیست، بلکه یک تریلر شوخ‌طبع و پرانرژی است؛ شاید حتی از نظر دغدغه‌های زیست‌محیطی ارزش ادبی هم داشته باشد. تضادهای فرهنگی به‌خوبی نوشته شده‌اند. بیل پولمن، بریجیت فوندا و برندن گلیسون بازی‌های کم‌اغراق اما عالی‌ای دارند، اما از دقیقه بیستم که الیور پلت سوار هلی‌کوپتر می‌شود و از آن به بعد فیلم را در دست می‌گیرد، همه را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. فیلمنامه سرشار از بذله‌گویی و نیش‌دار است (اختلاف دائمی گلیسون و پلت لذت‌بخش است) و استن وینستون جلوه‌های هیولا را فراهم کرده که با تعلیق واقعی به‌دست کارگردان استیو مینر ترکیب شده‌اند. بتّی وایت هم در نقش مکمل ظاهر می‌شود—با زبان تند و تیز! با فیلم‌هایی مثل Tremors همراه ببینید؛ فیلم‌هایی که دقیقاً می‌دانند می‌خواهند چه چیزی را ادای احترام کنند. امتیاز: 8/10 --- برای یک فیلم موجوداتی با تمساح غول‌آسا بد هم نیست، اما حرف‌های دیالوگ‌ها در بخش اول واقعاً آزاردهنده‌اند. امتیاز نهایی: ★★½ — خیلی از جنبه‌هایش جذاب بود، ولی به‌عنوان یک کل چندان جواب نداد. --- تماشای خوب؛ دوباره هم خواهم دید و توصیه می‌کنم. من از فیلم تمساح خوشم می‌آید؛ حتی اگر غول‌آسا هم نباشند، به‌عنوان "هیولا" واقعاً خوب عمل می‌کنند و خطرشان همیشه در ذهن می‌ماند. بازیگران در این فیلم عالی‌اند، هرچند بریجیت فوندا زیاد جیغ می‌زند که خیلی دوست‌داشتنی نیست. فیلم از تیپِ «گروه نامحتمل» استفاده می‌کند، ولی بخش عمده فیلم صرف پیدا کردن موجود می‌شود. به‌نظرم در کلیت همه چیز را خوب انجام داده‌اند؛ اگرچه فیلم فوق‌العاده نیست، اما دلم می‌خواهد یک بازسازی از آن ببینم. --- طنزِ سرشاری که در سرتاسر Lake Placid پاشیده شده، آن را فراتر از یک فیلم صرفاً سرگرم‌کننده درباره ترس از تمساح می‌کند. می‌دانی که فیلمی شوخی‌آمیز است اما در عین حال خطر واقعی هم وجود دارد که شخصیت‌ها در آن گرفتار می‌شوند. اجرای دقیق دیالوگ‌ها از سوی بریجیت فوندا، الیور پلت و برندن گلیسون و فضای کلی فیلم باعث می‌شود فیلمی عالی برای تماشای دسته‌جمعی با خانواده و دوستان داشته باشیم. سرگرمی خوش‌خوراک و پاپ‌کُرن‌خورِ خوبی است. نمره: B --- ترسِ تمساح با طنز یک تمساح عظیم در دریاچه‌ای دورافتاده در مین کشف می‌شود و گروهی متضاد از آدم‌ها برای گرفتن یا کشتن آن کنار هم قرار می‌گیرند: کلانتر محلی (برندن گلیسون)، مأمور شیلات و حیات‌وحش (بیل پولمن)، دیرینه‌شناس (بریجیت فوندا) و شکارچی خبره تمساح (الیور پلت). بتّی وایت هم در نقش زن شوخ‌طبعی که کنار دریاچه زندگی می‌کند حاضر است. نسخه 1999 Lake Placid بهترین قسمت سری است، چون تنها شماره‌ای است که اکران سینمایی داشته و بودجه‌ی 35 میلیون دلاری‌اش به‌مراتب بیشتر از دنباله‌های تلویزیونی بود. با چنین بودجه‌ای برای یک فیلم موجوداتی درجه‌ب، تمساح به‌خوبی دیده می‌شود و در مقایسه با CGI کارتونی دنباله‌ها جذاب‌تر است. بازیگران سطح بالایی دارند و دیالوگ‌ها هوشمندانه و سریع اجرا می‌شوند (باید حواستان جمع باشد تا همه را متوجه شوید). این فیلم را نباید مثل آثار جدیِ «موجود فراری» گرفت؛ Lake Placid طنزی خشک و کمیک دارد. اگر این رویکرد را بپذیرید، واقعاً بامزه است و کم‌کم به دنیای شخصیت‌ها و وضعیتشان باور پیدا می‌کنید. روابط شخصیت‌ها پر از تضادهای عادی است و آن زن پیر هم مثل ملوانی فحش می‌دهد، اما فیلم قلب گرمی دارد—تا پایان همراهش بمانید. بریجیت در بخش زنانه برجسته است. او هنگام فیلم‌برداری 34 ساله بود و بعد از آن تنها چند فیلم دیگر بازی کرد و سپس بازیگری را کنار گذاشت. ممکن است برخی از شخصیت او در فیلم را آزاردهنده بدانند، اما با توجه به شرایط زندگی‌اش و اینکه در محیطی غریب مانده، قابل‌درک است و با پیشرفت داستان مهربان‌تر می‌شود. همچنین مرِدیت سالنجر در نقش معاون و ناتاسیا مالت در نقش جانین (در نقشی کوتاه) هر دو دلنشین و خوش‌قیافه‌اند. من قبلاً خاطرات خیلی خوبی از فیلم نداشتم به‌خاطر طنز خشک و شخصیت‌های متضاد، اما این بار فیلم را واقعاً فهمیدم و از آن لذت بردم؛ یک فیلم موجوداتی بامزه با بودجه سینمایی بزرگ. فیلم کوتاه و خوش‌ریتم است؛ 1 ساعت و 22 دقیقه. مکان فیلم‌برداری مناطق اطراف ونکوور در بریتیش کلمبیا بوده و نماهایی از کمدن، مین و منهتن هم دارد. نمره: B --- Lake Placid، فیلم ترسناکِ 1999 درباره تمساح‌های قاتل—نه بتمن، و آری، «لون استار» از Spaceballs هم اینجاست! اولاً نمی‌فهمم چرا شخصیت Kelly طوری نمایش داده می‌شود که انگار «دختر یانکی» است، خیلی اجباری به‌نظر می‌رسد. و دوم، آیا هکتور واقعاً درباره‌ی سینه‌ی آن زن حرف زد؟ احساس می‌کنم بازی خطرناکی است وقتی او دستبند و اسلحه دارد! ایول! تمساح مقابل خرس! و بتّی وایت فوق‌العاده است، روحش شاد. فیلم‌برداری کمی زیر متوسط است اما در کل فیلم میانگین و قابل‌قبولی است. خوشم آمد که تمساح را به‌عنوان هیولا انتخاب کردند—معمولاً کوسه یا مار انتخاب می‌شود که خیلی رایج‌اند. داستان خسته‌کننده یا تکراری نیست. --- Lake Placid آن‌قدر شنا کرد که Sharknado توانست پرواز کند! صفت «ترسناک» برای Lake Placid گمراه‌کننده است. این یک فیلم موجوداتی عجیب و خنده‌دار است و لحظات کمی واقعاً ترسناک دارد. تمام تنش و ترس برای خنده و سرگرمی تقویت شده‌اند. من به‌یاد می‌آورم کودکی‌ام را که موقع تماشای این فیلم مدام می‌خندیدم. Lake Placid یک اکشن‌کمدی خوشایند است با بازیگرانی خوب برای فیلمی با بودجه نه‌چندان بزرگ. اگر از فیلم‌های ابلهانه‌ی موجوداتی که باید مغز را خاموش کنی و با پاپ‌کُرن لذت ببری خوشت می‌آید، از Lake Placid هم لذت می‌بری. --- این فیلم را دوست دارم. تنها فیلمی است که تا به حال دیده‌ام با تمساح‌های عظیم. سرعت کشتن آدم‌ها در این فیلم دیوانه‌کننده است.