فیلم The Voices 2014

«صدایشان» کمدی تیره‌ای است از مارژان ساتراپی که داستان مردی به نام جری (رایان رینولدز) را روایت می‌کند که در کارخانهٔ وان حمام کار می‌کند. جری مرتباً نزد روان‌پزشکی (جکی ویور) می‌رود و تلاش می‌کند زندگی عادی‌ای داشته باشد در حالی که با مشکلات روانی‌اش دست و پنجه نرم می‌کند. او تصمیم می‌گیرد دنبال معشوقهٔ محلِ کارش (جما آترتون) برود اما وقتی احساساتش پاسخ داده...

«صدایشان» کمدی تیره‌ای است از مارژان ساتراپی که داستان مردی به نام جری (رایان رینولدز) را روایت می‌کند که در کارخانهٔ وان حمام کار می‌کند. جری مرتباً نزد روان‌پزشکی (جکی ویور) می‌رود و تلاش می‌کند زندگی عادی‌ای داشته باشد در حالی که با مشکلات روانی‌اش دست و پنجه نرم می‌کند. او تصمیم می‌گیرد دنبال معشوقهٔ محلِ کارش (جما آترتون) برود اما وقتی احساساتش پاسخ داده نمی‌شوند، به وضعیتی قتل‌آمیز کشیده می‌شود. شیزوفرنیای جری باعث می‌شود که او صداهایی را از حیوانات خانگی‌اش بشنود که به او کمک و مشورت می‌دهند. ساتراپی فیلم را با رویکردی ب surprisinglyدل و همدلانه کارگردانی کرده است. فقدان رنگ و نور—مثلاً زمانی که جری داروهای کاهندهٔ حالش را مصرف می‌کند—با صحنه‌هایی که شخصیت اصلی آزاد و آرام است، تضاد خوبی ایجاد می‌کند. صحنه‌های نسبتاً گرافیکیِ قتل، خشونت کارهای او را برجسته می‌سازند و مخاطب را به اخلاق عملِ جری یادآوری می‌کنند. موسیقی هم بسیار مناسب است و هرگاه فضا به سمت ژانر وحشت می‌رود، تبدیل به تمی ترسناک می‌شود. فیلمنامه در بسیاری از جاها طنزآمیز است. قبل از دیدن فیلم فکر می‌کردم شباهت‌هایی با سریال دکستر از شبکهٔ HBO داشته باشد، چون با قاتلی دوست‌داشتنی و در عین حال طنزآمیز سروکار دارد، اما پس از تماشا احساس کردم فیلم بیشتر مرهون فیلم مری هارون، «آمریکن سایکو»، است؛ چرا که موضوعات مشابهی از توهم و خودخواهی را به اشتراک می‌گذارد. با این حال گاهی دیالوگ‌ها کمی تصنعی به نظر می‌رسند و معمولاً دیدن بازی یک بازیگر بریتانیایی—در اینجا جما آترتون—که باید خطوطی بسیار کلیشه‌ای را ادا کند، مرا ناراحت می‌کند. رایان رینولدز در نقش اصلی فوق‌العاده است و واقعاً مخاطب را با شخصیتش همراه می‌کند. رینولدز معصومیت شخصیت را به خوبی مجسم می‌کند و مردی واقعاً دوست‌داشتنی به نظر می‌رسد. نکتهٔ تحسین‌برانگیزتر این است که رینولدز صدای حیواناتش را هم اجرا می‌کند؛ از جمله گربه‌ای اسکاتلندی و سگی تگزاسی. من کمی از برخی بازیگران فرعی احساس کردم که به استانداردی که رینولدز نشان می‌دهد، نرسیده‌اند، با این حال جکی ویور به‌عنوان روان‌پزشک عالی است و آنا کندریک هم در نقش معشوقه خوب ظاهر شده است. در مجموع «صدایشان» فیلمی بود که به‌طرزی غافلگیرکننده خوب از آب درآمد؛ خنده‌دار و بسیار خوب بازی شده است. این فیلم جواهری نهان است که طرفداران کمدی‌های مستقل، کوچک و عجیب از آن لذت خواهند برد. «تنهایی در جهان ریشهٔ همهٔ رنج‌هاست.» قدردانم که رایان توانسته وارد فیلم‌های پرفروش شود، اما دوست دارم چند فیلم دیگر مثل این از او ببینم؛ فیلمی که هم خنده‌دار و هم تاریک است و بعضی از پرده‌برداری‌هایش هوشمندانه‌اند. ★★★★