فیلم Sublime 2022

در سال‌های اخیر کمبودی در فیلم‌های مربوط به گذار به بلوغ دیده نشده و بسیاری از آن‌ها عناصر LGBTQ+ را در داستان خود دارند. ماریا‌نو بیاسین اکنون با سومین فیلم بلندش به این فهرست افزوده است؛ فیلمی درباره نوجوانی که نسبت به یکی از دوستان دیرینه‌اش دچار شیفتگی می‌شود. آن‌ها عضو یک گروه راک نوپا هستند و وقت زیادی را با هم می‌گذرانند، چیزی که...

در سال‌های اخیر کمبودی در فیلم‌های مربوط به گذار به بلوغ دیده نشده و بسیاری از آن‌ها عناصر LGBTQ+ را در داستان خود دارند. ماریا‌نو بیاسین اکنون با سومین فیلم بلندش به این فهرست افزوده است؛ فیلمی درباره نوجوانی که نسبت به یکی از دوستان دیرینه‌اش دچار شیفتگی می‌شود. آن‌ها عضو یک گروه راک نوپا هستند و وقت زیادی را با هم می‌گذرانند، چیزی که هرچه بیشتر در کنار دوستش باشد، وسواس او را تقویت می‌کند. وقتی دوست همراهش از فهرست رو به رشد «فاتحان» دخترانه‌اش تعریف می‌کند، این موجب بروز حسادت خاموش اما قدرتمندی در شیفتۀ مخفی او شده و تنش در رابطه طولانی‌مدت‌شان را افزایش می‌دهد. متأسفانه، به‌جز خط داستانی گروه راک، این روایت در بستر تاریخ سینمای LGBTQ+ چندان نوآورانه نیست. پردهٔ اول فیلم هم بیشتر شبیه مجموعه‌ای از تصاویر پراکنده و نامرتبط است تا آغاز یک داستان منسجم، چنان‌که شاید فیلم بهتر بود با عنوان‌هایی مثل «مرموز» یا «مبهم» عرضه می‌شد. فیلم تأکید زیادی روی بخش‌های موسیقایی دارد؛ بسیاری از این اجراها قابل قبول‌اند، اما تعدادشان زیاد است که احتمالاً با سابقهٔ کارگردان در ساخت ویدئوکلیپ مرتبط است. وقتی این موضوع را با تکرر نسبی فیلمنامه در طول روایت جمع کنیم، حاصل اثری نسبتاً خسته‌کننده می‌شود که بیننده را در انتظار پایان کار نگه می‌دارد. در مجموع «Sublime» اثری است که برای قابل‌توجه شدن نیاز به بازنگری و اندکی خلاقیت بیشتر دارد، به‌ویژه در مقایسه با گزینه‌های بهتر موجود در سینمای همجنس‌گرایانه و در ژانر موزیک ویدئو؛ بهتر است به سراغ آن‌ها بروید.