فیلم When Harry Met Sally… 1989

یک کلاسیک جاودانه! تماشای این فیلم کاملاً ارزشمند است، همان‌طور که انتظار می‌رفت. «وقتی هری با سالی ملاقات کرد…» یکی از آن فیلم‌هایی است که درباره‌اش چیزهای زیادی شنیده‌ام، اما هیچ اطلاعاتی درباره داستان آن نداشتم. تنها چیزی که می‌دانستم محل دلیکاتسن کاتز بود - حتی صحنه کامل را هم نمی‌دانستم، فقط یک جمله معروف از استل راینر (بدون زمینه) را می‌شناختم. البته به عنوان یک کمدی...

یک کلاسیک جاودانه! تماشای این فیلم کاملاً ارزشمند است، همان‌طور که انتظار می‌رفت. «وقتی هری با سالی ملاقات کرد…» یکی از آن فیلم‌هایی است که درباره‌اش چیزهای زیادی شنیده‌ام، اما هیچ اطلاعاتی درباره داستان آن نداشتم. تنها چیزی که می‌دانستم محل دلیکاتسن کاتز بود - حتی صحنه کامل را هم نمی‌دانستم، فقط یک جمله معروف از استل راینر (بدون زمینه) را می‌شناختم. البته به عنوان یک کمدی عاشقانه، می‌دانید که بیشتر چه چیزی را خواهید دید، اما این فیلم در واقع چیزهای بیشتری برای ارائه دارد؛ از جمله پرش‌های زمانی که واقعاً جذاب هستند. بیلی کریستال در تمام طول فیلم ارزش بالایی دارد و در لحظاتی حتی احساسی می‌شود. مگ رایان هم به همین ترتیب، که من فقط به نام او آشنا هستم و به دلایلی هرگز چهره‌اش را به یاد نمی‌آورم. کری فیشر و برونو کربی نیز به عنوان پشتیبان‌های قوی برای دو شخصیت اصلی عمل می‌کنند. اگر نه به خاطر صحنه افسانه‌ای در رستوران و پیگیری زیبای زن ناظر در میز کناری از پیشخدمت، این فیلم فقط یک کمدی عاشقانه سریع و معمولی می‌بود که به شدت بر دیالوگ تکیه دارد. داستان درباره تکامل رابطه بین «هری» (بیلی کریستال) و «سالی» (مگ رایان) است. آن‌ها از زمانی که خدا بچه بود دوست بودند، اما همیشه ترجیح می‌دادند با افراد دیگر قرار بگذارند. حالا، با پیشرفت در این جشنواره از اشتباهات رابطه‌ای، مشخص است که این روش جواب نمی‌دهد و دوباره به سوال همیشگی‌شان برمی‌گردند: آیا رابطه جنسی می‌تواند دوستی زیبا را خراب کند؟ داستان در یک بازه زمانی نسبتاً طولانی جریان دارد که به راب راینر این امکان را می‌دهد تا ساختار اپیزودیک کمدی را دوباره تنظیم کند و شرکای جدیدی را برای ما معرفی کند که بتوانیم آن‌ها را دوست داشته یا از آن‌ها متنفر باشیم، در حالی که نتیجه‌گیری داستان به وضوح نمایان می‌شود. نویسندگی در برخی مواقع زیرکانه و تند است، اما به قدری دیالوگ زیاد است که حتی با وجود وجود شیمی بین رایان و کریستال، احساس می‌کنم کل داستان کمی بیش از حد واضح است. این فیلم تماشای بدی نیست و می‌دانم که در اقلیت هستم، اما این واقعاً فقط وسیله‌ای استاندارد برای دو ستاره با استعداد متوسط است، که یکی از آن‌ها می‌تواند با بهترین‌ها «بله، بله، بله...» بگوید. «وقتی هری با سالی ملاقات کرد…» به طور اصرارآمیزی به جستجوی برخی از خسته‌کننده‌ترین و بی‌مزه‌ترین بی‌معنی‌های ممکن در زندگی می‌پردازد و بی‌معنی‌های آن به شکلی دوست‌داشتنی در یک فیلم غیرمنطقی بافته شده است که داستان سفر بی‌پایان یک زوج به سوی خوشبختی واقعی را روایت می‌کند. این فیلم در طول داستان نظرات زیادی را در بر می‌گیرد که به سرعت توسط روندهای مدرن در حال تغییر هستند، در دنیایی که واژه‌های دلنشینی مانند شوالیه‌گری و رمانس جای خود را به روابط جنسی سطحی و ارضای فوری داده‌اند. تلاش‌های ناامیدکننده برای شوخی به طور موفقیت‌آمیزی حتی نمی‌توانند لبخندی را به لب بیاورند و حتی با اینکه می‌دانید هری و سالی باید با هم باشند، واقعاً اهمیتی نمی‌دهید و وقتی بالاخره با هم می‌خوابند، تنها دلیلی که برایتان جالب است این است که باید به این معنا باشد که فیلم به زودی تمام می‌شود و شما می‌توانید به شهر بزرگ و بد برگردید و مطمئن باشید که ۹۶ دقیقه از زندگی‌تان کاملاً هدر رفته است.