فیلم Fathers & Daughters 2015

«وقتی آن‌ها همدیگر را داشتند...» از کارگردانی که به قصه‌های احساسی شهره است انتظار داشتم داستانی دل‌نشین ببینم، و تا حدی هم همین‌طور شد؛ هرچند نه دقیقاً آنچه در ذهنم می‌گذشت، اما فیلم به‌خوبی رابطه‌ی زیبای پدر و دختر را نمایش داد. داستان با یک تراژدی آغاز می‌شود و سپس سراغ پدری می‌رود که با بدتر شدن وضعیت سلامتی‌اش تلاش می‌کند زندگی بهتری برای دخترش فراهم...

«وقتی آن‌ها همدیگر را داشتند...» از کارگردانی که به قصه‌های احساسی شهره است انتظار داشتم داستانی دل‌نشین ببینم، و تا حدی هم همین‌طور شد؛ هرچند نه دقیقاً آنچه در ذهنم می‌گذشت، اما فیلم به‌خوبی رابطه‌ی زیبای پدر و دختر را نمایش داد. داستان با یک تراژدی آغاز می‌شود و سپس سراغ پدری می‌رود که با بدتر شدن وضعیت سلامتی‌اش تلاش می‌کند زندگی بهتری برای دخترش فراهم کند. در لایه‌ای دیگر، روایت روی دختر بالغ متمرکز است که او هم در تلاش است تا به آدم‌هایی نزدیک شود که از کودکی تحت تأثیر رابطه‌اش با پدر قرار گرفته‌اند. راسل کرو نقش پدری پرانرژی را بازی می‌کند، مخصوصاً در نمایش محبت‌هایش نسبت به دختر. دختربچه‌ای که نقش دختر جوان را بازی کرد هم فوق‌العاده بود. اما ناامیدی اصلی برایم آماندا سیفرید بود؛ به‌عنوان یک انسان او را دوست دارم، اما از نظر بازیگری در این فیلم چندان راضی‌کننده نبود. جدا از نقش او، فیلم بدی نیست. گرچه فیلم درباره‌ی یک پدر و یک دختر است، عنوان به صورت جمع انتخاب شده که توضیح ساده‌ای برای آن وجود دارد و اگر کل فیلم صرفاً روی داستان آن دو و لحظات گیرای بین‌شان متمرکز می‌شد، می‌توانست اثر فوق‌العاده‌تری شود. پایان فیلم احساس‌برانگیز است، اما یکی از لایه‌ها پایانی ناامیدکننده دارد که مرتبط با بازی سیفرید است. خواستم دوستش داشته باشم اما نتوانستم؛ واکنش‌ها به فیلم احتمالاً مختلط خواهد بود، اما عمدتاً مثبت‌اند. امتیاز: 7/10