فیلم Alice’s Adventures in Wonderland 1972

آلیس در سرزمین عجایب، اثر معروف و تحسین‌شده ویکتوریایی، برای اولین بار در سال 1865 منتشر شد. این داستان ماجراجویانه تخیلی که توسط لوئیس کارول (نام واقعی: چارلز داگسون) نوشته شده، بارها به صحنه و صفحه نمایش اقتباس شده است. انیمیشن کلاسیک والت دیزنی از آلیس در سرزمین عجایب در زمان خود به شدت نادیده گرفته شد، در حالی که اقتباس‌های زنده‌عمل بسیاری وجود دارد...

آلیس در سرزمین عجایب، اثر معروف و تحسین‌شده ویکتوریایی، برای اولین بار در سال 1865 منتشر شد. این داستان ماجراجویانه تخیلی که توسط لوئیس کارول (نام واقعی: چارلز داگسون) نوشته شده، بارها به صحنه و صفحه نمایش اقتباس شده است. انیمیشن کلاسیک والت دیزنی از آلیس در سرزمین عجایب در زمان خود به شدت نادیده گرفته شد، در حالی که اقتباس‌های زنده‌عمل بسیاری وجود دارد که نتوانسته‌اند به‌درستی روح و طعم دیدگاه زنده کارول از سرزمین عجایب را به تصویر بکشند. این اقتباس 1972 به نوعی استثناست و به عنوان بهترین نسخه زنده‌عمل از کتاب شناخته می‌شود. برخی ممکن است با این نظر مخالف باشند، زیرا واکنش‌های انتقادی نسبت به آن مختلط بود، اما از آن زمان به شهرت آن افزوده شده است. کارگردان ویلیام استرلینگ با ذکاوت توانسته است دیدگاه تاریک و ترسناک سرزمین عجایب را به تصویر بکشد. این فیلم به هیچ وجه یک فیلم ترسناک برای کودکان نیست، اما چیزی در آن وجود دارد که احساس ناخوشایندی را القا می‌کند، احتمالاً به دلیل سوررئالیسم و بی‌نظمی عمدی‌اش. فیونا فولرتون در نقش آلیس، بازیگر اصلی این فیلم است و برای من، او بهترین آلیس است که همیشه به او ارجاع می‌دهم. این فیلم اولین تجربه من از آلیس در سرزمین عجایب بود، بنابراین هر بار که درباره این داستان صحبت می‌شود، به‌طور خودکار به این فیلم فکر می‌کنم، چرا که به زیبایی کتاب را منعکس می‌کند. فولرتون با مهارت شما را به یک سفر جادویی می‌برد و شما را از طریق چشمان او به ماجراهای عجیب می‌کشاند و احساسی مبهم از کشش به یک خواب کودکانه را به وجود می‌آورد که به یک کابوس تبدیل می‌شود. فیونا فولرتون همچنین از پشتیبانی یک گروه ستاره‌ای از بهترین بازیگران بریتانیا بهره‌مند است. مایکل کرافورد در نقش خرگوش سفید بازی درخشانی دارد و به‌خوبی از مهارت‌های کمدی منحصر به فردش استفاده می‌کند. سر رابرت هلمَن به عنوان کلاه‌بردار دیوانه در صحنه مهمانی چای کلاه‌بردار به خوبی درخشش دارد و شباهت زیادی به تصاویر معروف جان تنیل در کتاب‌های اصلی آلیس دارد. هلمَن با بیان‌های کمدی و بازی پرشور خود این صحنه را به خوبی اجرا می‌کند. در مجموع، آلیس در سرزمین عجایب (1972) اقتباسی بسیار وفادار است که به‌خوبی به کتاب وفادار مانده است و باید توجه بیشتری از آنچه در ابتدا دریافت کرد، می‌داشت. با وجود اینکه برخی منتقدان آن را بیش از حد طولانی و خسته‌کننده دانسته‌اند، اما قطعاً برای علاقه‌مندان به آلیس در سرزمین عجایب، تماشای این نسخه جادویی و جوی بسیار دلنشین است.