انیمیشن Lyle, Lyle, Crocodile 2022

خاویر باردم در این فیلم همه را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد — واضح است که در این ماجرای نسبتاً کلیشه‌ای حسابی خوش می‌گذراند. او نقش «هکتور» را دارد، شعبده‌بازی ورشکسته که دیگر کاری پیدا نمی‌کند. روزی هنگام بازدید از یک پت‌شاپ با شخصیت عنوان فیلم آشنا می‌شود و درمی‌یابد که آن حیوان می‌تواند نت نگه دارد. آه، فکر می‌کند — چه پولی می‌شود از این درآورد....

خاویر باردم در این فیلم همه را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد — واضح است که در این ماجرای نسبتاً کلیشه‌ای حسابی خوش می‌گذراند. او نقش «هکتور» را دارد، شعبده‌بازی ورشکسته که دیگر کاری پیدا نمی‌کند. روزی هنگام بازدید از یک پت‌شاپ با شخصیت عنوان فیلم آشنا می‌شود و درمی‌یابد که آن حیوان می‌تواند نت نگه دارد. آه، فکر می‌کند — چه پولی می‌شود از این درآورد. او تقریباً همه‌چیزش را به خطر می‌اندازد، اما بدبخت «لایل» صحنه‌هراسی دارد... نمی‌خواند! فاجعه بر سر این هنرمند می‌آید و او خانه‌اش را به خانواده «پریم» می‌سپارد. چندان نگذشته که پسرشان «جاش» (اجرای قابل‌قبولی از وینسلو فگلی) صداهایی از زیرشیروانی می‌شنود و سپس وارد سری مرسومی از ماجراها می‌شویم که با چند آهنگ، لحظات خنده‌دار والدینی که کمی غافلگیر شده‌اند، مداخله مأموران شهری و پایانی ملایم و دلپذیر که حتی کمی اشک را هم برمی‌انگیزد همراه است. صدای شاون مندز («لایل») برای من فوراً فراموش‌شدنی است، و نویسندگان «Dear Evan Hansen»، بنج پاسک و جاستین پل، چندان چیزی برای پایکوبیدن فراهم نکرده‌اند جز شاید «Top of the World». داستان تا حد زیادی مرا به «کلیفورد، سگ قرمز بزرگ» (۲۰۲۱) یادآوری کرد — کودک و حیوان کنجکاو که وارد ماجراها و دردسرهای شیرین می‌شوند — و به‌عنوان یک قطعهٔ درام ملایم و سرگرم‌کننده، این فیلم خوب از آب درمی‌آید. فقط فیلمی نیست که فکر کنم تماشای آن در ذهنم بماند. فیلم سرگرم‌کننده‌ای بود و از شوخی‌هایش لذت بردم. داستان کمی کند و پیش‌بینی‌پذیر بود، اما برای بچه‌ها فیلمِ خوبی است. من یک دختر هشت‌ساله دارم، بنابراین قطعاً با او تماشا خواهم کرد. فقط حس می‌کردم می‌توانستند در پرداختن به داستان کار بیشتری بکنند.