فیلم The Devil's Wedding Night 1973

کنتس باثوری—یا بهتر بگوییم دراکولا—با یک انگشتر جادویی پرزرق‌وبرق دختران را به قصرش می‌کشاند کنت دراکولا سال‌هاست در ترانسیلوانیا نیست، اما زنی (رزالبا نِری، معروف به سارا بِی) ظاهراً قلعه‌اش را خریده و شایعاتی درباره قربانی کردن دوشیزگان و ماندگاریِ وامپیریسم به گوش می‌رسد. در این وضعیت، دو برادر دوقلو از اروپای غربی می‌رسند تا انگشتر بی‌قیمت نیبلونگن را پیدا کنند؛ یکی نجیب و دیگری پست...

کنتس باثوری—یا بهتر بگوییم دراکولا—با یک انگشتر جادویی پرزرق‌وبرق دختران را به قصرش می‌کشاند کنت دراکولا سال‌هاست در ترانسیلوانیا نیست، اما زنی (رزالبا نِری، معروف به سارا بِی) ظاهراً قلعه‌اش را خریده و شایعاتی درباره قربانی کردن دوشیزگان و ماندگاریِ وامپیریسم به گوش می‌رسد. در این وضعیت، دو برادر دوقلو از اروپای غربی می‌رسند تا انگشتر بی‌قیمت نیبلونگن را پیدا کنند؛ یکی نجیب و دیگری پست (مارک دیمون در نقش دوگانه). از اینجا بود که وحشت آغاز می‌شود. «شب عروسی شیطان» (1973) یک وحشت گوتیک رنگارنگ است در سبک فیلم‌های کمپانی همر مانند «عاشقانِ خون‌آشام» (1970) و «کنتس دراکولا» (1971)، که با فیلم‌های دراکولایی آن‌ها ترکیب شده، هرچند فیلم‌سازی ایتالیایی آن تا حدی نامنسجم است. این فیلم را می‌توان پیش‌درآمدی بر «دراکولای برام استوکر»ِ کوپولا دانست که دو دهه بعد ساخته شد، با این تفاوت که «شب عروسی شیطان» در یک قلعه واقعی اروپایی فیلم‌برداری شده و به همین دلیل جلوهٔ واقعی‌تری دارد (فیلم کوپولا عمدتاً در لوکیشن‌های استودیویی ساخته شد). لوئیجی باتزلا کارگردانی فیلم را بر عهده داشت و جو داماتو برخی صحنه‌ها را دوباره فیلم‌برداری کرد. رزالبا گفته که باتزلا را خوب درک نمی‌کرده و به نظر می‌رسیده او مثل دو نفر است که در جهت‌های مختلف می‌روند؛ این شاید توضیحی باشد برای جلوه‌های گیج‌کننده و شبیه حالتِ مصرف مواد که بعضی آن‌ها را جنبهٔ هنری می‌دانند. من اما این را قصه‌گویی‌ای مشکوک می‌نامم. نسخهٔ کامل فیلم طبیعتاً برهنگی بیشتری دارد. برای نمونه‌های بهتر از این نوع فیلم‌ها می‌توانید «لیدی فرانکنشتاین» (1971) و «کابوسِ شیطان» (1971) را ببینید. مدت زمان نسخهٔ کامل: 1 ساعت و 23 دقیقه. محل فیلم‌برداری: قلعهٔ پیکولومینی در بالسورانو، حدود 50 مایل شرق رم، ایتالیا. نمره: C