فیلم Spy Kids 3-D: Game Over 2003

تماشای قابل قبولی بود؛ احتمالاً دوباره آن را تماشا نخواهم کرد، اما برای مخاطبان جوان‌تر قابل توصیه است. این فرنچایز هرچه جلوتر می‌رود عجیب‌تر می‌شود؛ انگار کسی پشت پرده شرط‌بندی می‌کند ببینید تا کجا می‌تواند از مرزها عبور کند. معمولاً من با کلیشه «گیر افتادن در یک بازی ویدیویی» موافقم، اما این‌بار انتخاب‌های عجیبی باعث به‌هم‌ریختن تعادل شده‌اند. حضور چهره‌های بزرگ که بچه‌ها آنها را نمی‌شناسند کمی...

تماشای قابل قبولی بود؛ احتمالاً دوباره آن را تماشا نخواهم کرد، اما برای مخاطبان جوان‌تر قابل توصیه است. این فرنچایز هرچه جلوتر می‌رود عجیب‌تر می‌شود؛ انگار کسی پشت پرده شرط‌بندی می‌کند ببینید تا کجا می‌تواند از مرزها عبور کند. معمولاً من با کلیشه «گیر افتادن در یک بازی ویدیویی» موافقم، اما این‌بار انتخاب‌های عجیبی باعث به‌هم‌ریختن تعادل شده‌اند. حضور چهره‌های بزرگ که بچه‌ها آنها را نمی‌شناسند کمی نامناسب است، افکت‌های سه‌بعدی برجسته آزاردهنده‌اند، چند صحنه مصنوعی به‌نظر می‌رسد و پیام متناقضی میان رقابت و همکاری منتقل می‌شود. نکات برجسته‌ای هم در فیلم هست: خود خط داستانی نسبتاً خوب است، بخش نبرد ربات‌ها راهی سرگرم‌کننده برای ایجاد ارجاع به قسمت‌های قبلی بود، و یک پیچش خوب و اگرچه کوتاه وجود دارد که در یک فیلم کودکانه انتظارش را نداشتم. پرده‌ی پایانی برای من کمی بیش‌ازحد دیوانه‌وار بود، اما فکر می‌کنم بچه‌ها ممکن است آن را دوست داشته باشند.