فیلم Tár 2022

کیت بلانشت در نقشِ تَـر فوق‌العاده است؛ مائستری بی‌رحم، کاملاً متمرکز و بسیار توانا که همراه همسر ویولونیستش شارون (نینا هوس) و دختر خردسالش پترا (میلا بوگویویچ) زندگی می‌کند. مورد تحسین همکارانش، او اکنون رهبر ارکستر اصلی فیلهارمونیک برلین است؛ کاری که پیچیدگی‌های خاص خود را دارد — انتخاب برنامه، الهام‌بخشی به نوازندگان و مواجهه با دستیار کم‌کفایتش سباستین (آلان کوردونر) که مورد علاقه صاحبِ...

کیت بلانشت در نقشِ تَـر فوق‌العاده است؛ مائستری بی‌رحم، کاملاً متمرکز و بسیار توانا که همراه همسر ویولونیستش شارون (نینا هوس) و دختر خردسالش پترا (میلا بوگویویچ) زندگی می‌کند. مورد تحسین همکارانش، او اکنون رهبر ارکستر اصلی فیلهارمونیک برلین است؛ کاری که پیچیدگی‌های خاص خود را دارد — انتخاب برنامه، الهام‌بخشی به نوازندگان و مواجهه با دستیار کم‌کفایتش سباستین (آلان کوردونر) که مورد علاقه صاحبِ پیشینِ سمت یعنی دیویس (جولیان گلاور) بود، در حالی که هم‌زمان باید با جاه‌طلبی‌های شریک تأمین مالی‌اش کاپلان (مارک استرانگ) نیز کنار بیاید. این مدیریتِ هم‌زمانِ امور او را دائماً وادار به مصالحه می‌کند و این مصالحه‌ها بر اطرافیانش تأثیر می‌گذارد. اغلب مجبور است به دستیارش فرانچسکا (نوئمی مرلان) تکیه کند و دقیقاً در همین رابطه است که ترک‌هایی در زرهٔ شکست‌ناپذیر تَـر پدیدار می‌شود. یکی از نوازندگان سابق او خودکشی کرده و به‌تدریج شایعاتی شکل می‌گیرند که حکایت از احتمال وجود ذهنیت «کستینگ کاچ» دارند. آیا بی‌دلیل است یا کاملاً ساختگی؟ نیمهٔ دوم فیلم در حالی پیش می‌رود که اتهامات شدت می‌گیرند و، خب... من چندان از روند توسعهٔ داستان خوشم نیامد. کمی مرا به یاد اتهامات حول کارگردان رقصِ بریتانیایی لیام اسکارلت انداخت و به همین دلیل حس کردم این مضمون تا حدودی نپخته مانده است. با این حال فیلم خوب نشان می‌دهد که شایعات چگونه می‌توانند همه‌چیز را خراب کنند. آیا باید باور کنیم او در سوءاستفاده از موقعیتش و فریبکاری مقصر است یا قربانی ناتوانی‌های دیگران؟ شواهد برای رسیدن به نتیجه‌ای معنادار کافی نبود و از این بابت ناراضی بودم. پایان‌بندی اما نسبتاً قدرتمند است — تبرئه یا ستمی بزرگ؟ خودتان قضاوت کنید... در هر صورت بلانشت در اوجِ توانایی‌اش است و علاوه بر آن، موسیقی ارکسترال چشم‌گیری هم برای لذت بردن در فیلم وجود دارد. دوست داشتم از تَـر خوشم بیاید، اما در نهایت آن را خسته‌کننده یافتم. خیلی طولانی و کش‌دار بود. داستان را قابل‌قبول و بازی‌ها را فوق‌العاده می‌دانم، اما برای من کار نکرد. می‌توانم آن را از منظر ساختِ فیلم اثری استادانه بدانم، هرچند تجربهٔ تماشای آن را نسبتاً ضعیف ارزیابی کردم. امتیاز: 60% | نتیجه: قابل‌قبول سقوط یک رهبر ارکستر بزرگ (رهبر ارکسترِ مؤنث؟) می‌توانست موضوع جالبی باشد. اما «تَـر» دو ساعت و سی و هشت دقیقه حذفِ نکات مهم داستان و به‌جای آن نشان دادن جزئیات در صحنه‌هایی نامانوس و اغلب بی‌نتیجه است. تماشاگر باید خودش همه‌چیز را بسازد؛ مثلاً تعیین کند تَـر قربانی است یا مجرم. از این منظر تا حدی همه‌چیز خوب انجام شده، اما متأسفانه فیلم آن‌قدر کسل‌کننده و نامفهوم است که برایش اهمیتی قائل نشوید. چون فیلم دربارهٔ رهبری ارکستر است، سبک رهبری بلانشت را مضحک یافتم، هرچند در باقی جنبه‌ها خوب بود. دست‌کم قطعاتِ برگرفته از ماهِـلر شمارهٔ ۵ بسیار شنیدنی‌اند، پس امتیازم را بر اساس همان می‌گذارم. امتیاز: 5/10