فیلم Freaky Tales 2024

«فریکی تِیلز» دقیقاً همان چیزی را که وعده داده بود ارائه می‌دهد: نمایشی فوق‌العاوه و پرسبک، سرشار از آدرنالین و ادای احترام به سینمای دههٔ ۱۹۸۰، بدون ادعاهای بلندبالای مفهومی. هرچند روایت فیلم انسجام چندانی ندارد و به توسعهٔ عمیق‌تر تم‌ها و شخصیت‌ها نمی‌پردازد، این کاستی را با ریتم سرسام‌آور، تصاویر متمایز و ارزش صرفاً سرگرم‌کننده‌ای که بیننده را از ابتدا تا انتها مجذوب نگه می‌دارد...

«فریکی تِیلز» دقیقاً همان چیزی را که وعده داده بود ارائه می‌دهد: نمایشی فوق‌العاوه و پرسبک، سرشار از آدرنالین و ادای احترام به سینمای دههٔ ۱۹۸۰، بدون ادعاهای بلندبالای مفهومی. هرچند روایت فیلم انسجام چندانی ندارد و به توسعهٔ عمیق‌تر تم‌ها و شخصیت‌ها نمی‌پردازد، این کاستی را با ریتم سرسام‌آور، تصاویر متمایز و ارزش صرفاً سرگرم‌کننده‌ای که بیننده را از ابتدا تا انتها مجذوب نگه می‌دارد جبران می‌کند. با بازی‌های کاریزماتیک، موسیقی متن پرانرژی و پایانی کاملاً آشفته، آنا بودن و ریان فلک فیلمی ساخته‌اند که شاید برای همه مناسب نباشد، اما بی‌تردید میان طرفداران سینمای ژانری و نوستالژی مخاطبان خود را خواهد یافت. امتیاز: B فیلم به سبک مجموعه‌ای (آنتولوژی) است و در چند فصل روایت می‌شود که شخصیت‌ها را به هم مرتبط می‌کند. توسعهٔ شخصیت‌ها زیاد نیست، اما چون ساختار فیلم فصل‌بندی‌شده است، این کمبود چندان احساس نمی‌شود؛ ایدهٔ هر فصل همان چیزی است که لذت فیلم را می‌سازد. فیلم تا حدی اغراق‌آمیز است، اما همین اغراق به جذابیت آن می‌افزاید. از به‌کارگیری محل 924 Gilman به‌عنوان لوکیشن واقعاً خوشم آمد؛ چون در سالی که فیلم روایت می‌شود من در اواخر نوجوانی بودم و بارها از منطقهٔ تاهو تا گیلمن رفتم تا کنسرت‌ها را تماشا کنم. این فیلم نزد من امتیاز بالایی دارد چون متعلق به دورانی است که من در آن به بلوغ رسیدم.