فیلم Lilo & Stitch 2025

"Lilo و استیچ یکی از دل‌نشین‌ترین و عاطفی‌ترین بازسازی‌های لایو اکشن دیزنی تا به امروز است. با بازی‌های جذاب - مراقب مایا کئالوها باشید - و استیچی بسیار دوست‌داشتنی و قلبی به بزرگی دنیا، دین فلایشر کمپ نشان می‌دهد که وقتی نسخه‌های جدید با روح و هدف ساخته می‌شوند، جا برای آن‌ها وجود دارد. رابطه انسان-بیگانه نیروی محرکه داستانی ساده اما عمیقاً احساسی است که به ما...

"Lilo و استیچ یکی از دل‌نشین‌ترین و عاطفی‌ترین بازسازی‌های لایو اکشن دیزنی تا به امروز است. با بازی‌های جذاب - مراقب مایا کئالوها باشید - و استیچی بسیار دوست‌داشتنی و قلبی به بزرگی دنیا، دین فلایشر کمپ نشان می‌دهد که وقتی نسخه‌های جدید با روح و هدف ساخته می‌شوند، جا برای آن‌ها وجود دارد. رابطه انسان-بیگانه نیروی محرکه داستانی ساده اما عمیقاً احساسی است که به ما یادآوری می‌کند معنای واقعی "اوهانا" چیست. این فیلم کامل نیست، اما مانند شخصیت‌هایش، به طور کامل ناقص است. و این کافی است." امتیاز: B "ممکن است در حال تماشای یک نسخه احساسی از «هاوایی فایو-او» یا مجموعه‌ای از صحنه‌های حذف‌شده از یک فیلم «سونیک» باشم، زیرا این فیلم به طرز ناامیدکننده‌ای نزدیک به دو ساعت به طول می‌انجامد. این فیلم با وعده‌های خوبی آغاز می‌شود، زمانی که «بانوی بزرگ‌مقامی» آخرین ساخته دانشمند دیوانه «جومبا» را به تبعید محکوم می‌کند. به نظر می‌رسد موجود آبی معروف واقعاً یک موجود شرور است که در ایجاد دردسرهای بی‌پایان تبحر دارد و با نزدیک شدن مقامات به او، نتیجه می‌گیرد که بهترین کار پنهان شدن در دید عموم و به‌دست آوردن سرپرستی «لیلو» (مایا کئالوها) است که واقعاً فکر می‌کند او یک سگ است! جالب اینجاست که خواهر بزرگترش «نانی» (سیدنی آگودونگ) نیز فکر می‌کند که هیچ چیز غیرطبیعی در مورد یک حیوان خانگی آبی زنده وجود ندارد - شاید به این خاطر که به جذابیت پسر همسایه «دیوید» (کایپو دودویت) دل باخته است. به هر حال، این صحنه‌ای است که شخصیت‌ها را به سفری از اندوه و طغیان به سمت قطعیت نتیجه‌گیری دیرهنگام می‌برد. لحظاتی شبیه لورل و هاردی دارد و گاهی کمدی‌های بسیار سبکی وجود دارد - معمولاً از بیلی مگنوسن، اما متأسفانه داستان شجاعت اولیه‌اش را از دست داده و من علاقه‌ام را در میانه حس عاطفی که به من غلبه کرد، از دست دادم. شاید نیاز به یک نسخه کارگردانی شبیه «برایتبرن» داشته باشد تا کمی تنوع به آن ببخشد، اما در حال حاضر، تماشای آن برای کودکان مناسب است اما چیز بیشتری نیست. در حین تماشای نسخه لایو اکشن جدید دیزنی از «لیلو و استیچ»، احساس می‌کردم که در نیمه اول فیلم، این نسخه به طور نسبتاً دقیقی با فیلم انیمیشن اصلی ۲۰۰۲ مطابقت دارد، در حالی که نیمه دوم به طرز جنون‌آوری متفاوت به نظر می‌رسید. با این حال، هنگام بازبینی فیلم اصلی، نسخه لایو اکشن تغییرات ناخواسته زیادی دارد. شخصیت‌های «پلیکلی» و «جومبا» در فیلم جدید به شدت تغییر یافته‌اند. حالا که بیلی مگنوسن و زک گالیفیاناکیس نقش آن‌ها را بازی می‌کنند، بیشتر فیلم را به عنوان انسان می‌گذرانند (آن‌ها از فناوری بیگانه برای تقلید از انسان‌ها در اوایل فیلم استفاده می‌کنند). این احتمالاً به عنوان یک تدبیر برای کاهش هزینه‌ها انجام شده است، به ویژه بعد از اینکه آغاز فیلم تماماً CGI است، اما این موضوع ناخوشایند است. «لیلو و استیچ» در ابتدا به عنوان یک انحصاری دیزنی+ در نظر گرفته شده بود و کمترین بودجه (۱۰۰ میلیون دلار) را در بین هر بازسازی لایو اکشن دیزنی از زمان «کروئلا» دارد. مگنوسن حداقل همان شخصیت و صدای مشابهی با کوین مک‌دونالد در فیلم اصلی دارد. فیلم جدید «جومبا» را به عنوان شخصیت اصلی شرور معرفی می‌کند و لهجه روسی او را از بین می‌برد. در فیلم اصلی، جومبا به دنبال استیچ است تا جایی که استیچ از او می‌خواهد که به او کمک کند و او این درخواست را می‌پذیرد. به عنوان انسان، به نظر می‌رسد مگنوسن و گالیفیاناکیس دندان‌های مصنوعی دارند یا چیزی شبیه به آن، زیرا هر دو دارای دندان‌های جلو برجسته‌ای هستند که گفتارشان را کاملاً تغییر می‌دهد. این ظاهر شخصیت‌ها را به شکلی غیرعادی و نگران‌کننده تبدیل می‌کند. «کوبرا بابلز» دیگر یک مامور سابق CIA نیست که به کارمند اجتماعی CPS تبدیل شده باشد. او اکنون فقط یک مامور CIA است که هیچ شخصیتی ندارد. کورتنی بی. ونس نقش بابلز را در فیلم بازی می‌کند و در حالی که مهارت‌های بازیگری او خوب است، فرم او به اندازه کافی بزرگ نیست. به طرز عجیبی، دیزنی در حال حاضر در حال استخدام بازیگرانی است که هرگز فیلم اصلی را ندیده‌اند. گالیفیاناکیس حتی نمی‌دانست جومبا کیست، در حالی که کورتنی بی. ونس فیلم را تماشا نکرده بود زیرا استیچ فرزندانش را ترسانده بود. تعجبی ندارد که بازی‌های آن‌ها رضایت‌بخش نیستند. فیلم جدید شخصیت بابلز را به دو شخصیت تقسیم کرده است. بابلز به عنوان یک مامور CIA ساده معرفی می‌شود در حالی که تی‌ا کارر (صدای اصلی نانی) نقش کارمند اجتماعی CPS را بازی می‌کند و به نوعی تمام جنبه‌های نرم‌تر و مهربان‌تر که بابلز را جالب می‌کرد، به او منتقل شده است. او آنچه را که بابلز را جالب می‌کرد، به تصویر می‌کشد، اما در عین حال کمی سطحی است و تلاش می‌کند که به عنوان یک شخصیت ارزشمند شناخته شود. لیلو و نانی اکنون همسایگانی دارند که همچنین بخشی از اوهانا هستند. فیلم جذابیت دیوید را از انیمیشن حذف می‌کند. کایپو دودویت او را به عنوان یک احمق گیج و ناتوان در صحبت کردن به تصویر می‌کشد. مادربزرگش «توتو» (امی هیل) تقریباً هرگز در فیلم بدون سوار شدن بر چهارچرخش نیست. او لیلو را به پناهگاه می‌برد تا استیچ را پشت سر نانی بگیرد، در حالی که این ایده در انیمیشن متعلق به نانی بود. تغییرات بزرگتری در شخصیت‌های لیلو و استیچ نیز وجود دارد. لیلو در فیلم انیمیشن به شدت عصبانی می‌شود اما تخیل زنده‌ای دارد. در فیلم جدید، مایا کئالوها صدای مناسب و ویژگی‌های حرکتی درستی دارد، اما نحوه نوشتن شخصیت او تمام رفتارهای آزاردهنده‌اش را به تصویر می‌کشد و هیچ‌یک از آنچه او را جالب می‌کند را ندارد. در فیلم ۲۰۰۲، استیچ بیشتر از سه یا چهار کلمه در یک زمان نمی‌گوید تا زمانی که در پایان از لیلو می‌خواهد خداحافظی کند و درباره خانواده کوچک و شکسته‌اش صحبت می‌کند. بیشتر دیالوگ او به زبان بیگانه‌اش و عبارات خاصش است. او در میانه فیلم لایو اکشن شروع به صحبت کردن به صورت کامل می‌کند. همچنین هیچ شوخی شیرین و نازکی وجود ندارد که خود یک جنایت است. فیلم جدید علاقه استیچ به «جوجه زشت» را حذف می‌کند که به نظر می‌رسد تغییر داستان بزرگی است. استیچ یاد می‌گیرد که خانواده چیست و متوجه می‌شود که او والدینی ندارد زیرا در آزمایشگاه ساخته شده و به طور طبیعی متولد نشده است. او با «جوجه زشت» ارتباط برقرار می‌کند زیرا می‌خواهد بخشی از یک خانواده باشد. خانواده‌ای که هرگز نداشته است نمی‌تواند او را بردارد یا او را آرام کند، بنابراین او خانواده خود را پیدا می‌کند. همچنین مفهوم جدیدی به نام سنگینی استیچ با گذشت زمان در آب وجود دارد. این عنصر داستانی جدید به وضوح در نحوه پیشرفت داستان در ادامه فیلم تأثیر می‌گذارد، اما استیچ در اصل آب را دوست ندارد و نمی‌تواند شنا کند. برای داشتن «هوش برتر»، تصمیم به ورود به آب وقتی نمی‌توانی شنا کنی و احتمالاً هرگز به سطح نخواهی رسید، به نظر احمقانه می‌آید. تغییرات دیگر عمدتاً جزئی هستند که هنوز هم آزاردهنده‌اند. تأکید کمتری بر الویس و موسیقی‌اش وجود دارد، استیچ لباس‌های قرمز بیگانه‌اش را پس از اینکه در فیلم انیمیشن زیر گرفته می‌شود از دست می‌دهد، در حالی که در فیلم لایو اکشن به صورت برهنه فرود می‌آید، او در فیلم لایو اکشن به کیک علاقه دارد در حالی که در انیمیشن یک لقمه می‌زند و سپس آن را به طور کامل برمی‌گرداند، هیچ صحنه‌ای از سفینه فضایی سکه‌ای یا استیچ که در لباسش می‌افتد و سوتین را به عنوان کلاهی بر روی سرش می‌گذارد و حوله‌ای به عنوان شنل به تن می‌کند، وجود ندارد و او در فیلم جدید به جای یک «بیگ ویل» یک «پاور ویل» را دزدیده است. فیلم به طور کلی خوب به نظر می‌رسد، زیرا تمام شخصیت‌های انیمیشن به راحتی به لایو اکشن منتقل شده‌اند. تمام صحنه‌های استیچ عالی هستند. تعاملات استیچ با لیلو هنوز هم سرگرم‌کننده است. صحنه‌های مربوط به تفنگ پورتال جومبا از بهترین‌ها در فیلم لایو اکشن هستند. به عنوان یک طرفدار بزرگ فیلم اصلی، این بازسازی از احساس غیرضروری بودن رنج می‌برد، به ویژه از آنجا که استیچ هنوز هم یکی از محبوب‌ترین شخصیت‌های دیزنی است. «لیلو و استیچ» یک بازسازی لایو اکشن دیزنی قابل تماشا با لحظات سرگرم‌کننده است، اما استعدادش در بازنویسی نیمی از آنچه نسخه انیمیشن را به یاد ماندنی کرده و شکل دادن به چیزی متوسط‌تر واقعاً گیج‌کننده است."