فیلم Colewell 2019

فیلم «Colewell» قطعاً برای تماشاگر معمولی سینما ساخته نشده؛ این فیلمی آرام است که به‌نظرم بیننده صبور را پاداش می‌دهد. نه هیجان‌برانگیز است و نه پرتنش؛ یک منتقد بدبین شاید بگوید «در آن هیچ اتفاقی نمی‌افتد». در واقع بیش‌تر با برشی از زندگی و مطالعه‌ای روی یک شخصیت سر و کار داریم. هم‌چنین نقدی ملایم بر تغییرات اجتماعی است؛ تغییراتی که در آن شرکت‌ها بزرگ‌تر...

فیلم «Colewell» قطعاً برای تماشاگر معمولی سینما ساخته نشده؛ این فیلمی آرام است که به‌نظرم بیننده صبور را پاداش می‌دهد. نه هیجان‌برانگیز است و نه پرتنش؛ یک منتقد بدبین شاید بگوید «در آن هیچ اتفاقی نمی‌افتد». در واقع بیش‌تر با برشی از زندگی و مطالعه‌ای روی یک شخصیت سر و کار داریم. هم‌چنین نقدی ملایم بر تغییرات اجتماعی است؛ تغییراتی که در آن شرکت‌ها بزرگ‌تر شده و کسب‌وکارهای کوچک را از دور خارج می‌کنند. اداره‌های پست دقیقاً در همین مدل نمی‌گنجند، اما مقایسه‌ای برقرار است. اگر مثل من سن‌تان بالاتر است احتمالاً عبارت «going postal» را به یاد دارید — آن زمانی که فشار و استرس در اداره پست فزونی می‌یافت و گاهی به رفتارهای خشونت‌آمیز می‌کشید. امروز به‌نظر می‌رسد آن روند هشداردهنده نشانه‌ای از مشکلاتی بود که حالا در جاهای دیگر زندگی هم دیده می‌شود. با این حال در این مطالعهٔ ملایمِ شخصیت، خبری از خشونت نیست؛ فقط چند بار صدای بلندِ مردمِ شهر شنیده می‌شود که نمی‌خواهند اداره پست محلی‌شان بسته شود. خودم رمان می‌نویسم و معمولاً طرفدار فلش‌بک‌ها در فیلم‌ها نیستم، اما این‌جا استفاده‌ای جالب از فلش‌بک شده و آرزو می‌کردم در حوزهٔ تاریخچهٔ شخصیتیِ قهرمان داستان کمی جلوتر هم می‌رفتند. در کل این فیلم را خیلی توصیه می‌کنم، فقط پیشنهاد می‌کنم وقتی خسته‌اید تماشا نکنید، چون فیلم‌های آرام اغلب دیدن متمرکزی می‌طلبند؛ اگر لازم است نصف فیلم را استراحت کنید، ارزشش را دارد.