فیلم Where Time Began 1977

تا همین اواخر این بازسازی از داستان مشهور ژول‌ورن از چشمم پنهان مانده بود. هرچند قابل مقایسه با نسخه‌ی جیمز میسون (۱۹۵۹) نیست، اما کاملاً بی‌ارزش هم نیست. کنت مور نقش کاوشگر «پروفسور لیندن‌بروک» را بازی می‌کند — این‌بار به‌جای یک دانشمند اسکاتلندی، یک استاد آلمانی برجسته است (به نظر می‌رسد پول‌های آلمانی در تولید دخیل بوده). او و تیم کوچک‌اش وارد دهانه‌ی یک آتشفشان...

تا همین اواخر این بازسازی از داستان مشهور ژول‌ورن از چشمم پنهان مانده بود. هرچند قابل مقایسه با نسخه‌ی جیمز میسون (۱۹۵۹) نیست، اما کاملاً بی‌ارزش هم نیست. کنت مور نقش کاوشگر «پروفسور لیندن‌بروک» را بازی می‌کند — این‌بار به‌جای یک دانشمند اسکاتلندی، یک استاد آلمانی برجسته است (به نظر می‌رسد پول‌های آلمانی در تولید دخیل بوده). او و تیم کوچک‌اش وارد دهانه‌ی یک آتشفشان در ایسلند می‌شوند و روانه‌ی ماجرایی کم‌نظیر می‌گردند. سایر بازیگران چندان برجسته نیستند؛ ترکیبی بین‌المللی از بازیگران سطح پایین‌تر، و بازی جک تیلور در نقش جوان «اولسن» از نظر صدایی مرا به ردی مک‌داول یادآوری کرد. قصه خوب و محکم است و حتی متوسط‌ترین کارگردان‌ها هم نمی‌توانند آن را خیلی خراب کنند. افکت‌های ویژه — به‌ویژه موجودات پیشاتاریخ — بیش‌تر شبیه پروژه‌ای مدرسه‌ای به نظر می‌رسند، اما فیلم با تصاویر واقعی و مؤثر آتشفشانی درآمیخته شده و ریتم کافی دارد تا مور تقریباً وزن و وقار لازم را برای به دوش کشیدن فیلم فراهم کند. خاطره‌انگیز؟ نه. خوب؟ نه. با این حال، من از دیدنش خوشم آمد.