فیلم Harvest 2024

هممم. به‌عنوان یک اسکاتلندی، فکر می‌کنم این از آن فیلم‌هایی است که باید خوشم بیاید — بازیگران خوبی دارد و ایدهٔ پشت‌پرده‌اش جالب است — ولی در پایان از فضای کلی فیلم احساس ناامیدی کردم. یک جامعهٔ کشاورزی اسکاتلندی صبح یکی از روزها با خرابی و آتش‌سوزی در یکی از انبارهای لرد «کِنت» (هری ملینگ) مواجه می‌شود. به‌علاوه دود از آن سوی روستا که چند...

هممم. به‌عنوان یک اسکاتلندی، فکر می‌کنم این از آن فیلم‌هایی است که باید خوشم بیاید — بازیگران خوبی دارد و ایدهٔ پشت‌پرده‌اش جالب است — ولی در پایان از فضای کلی فیلم احساس ناامیدی کردم. یک جامعهٔ کشاورزی اسکاتلندی صبح یکی از روزها با خرابی و آتش‌سوزی در یکی از انبارهای لرد «کِنت» (هری ملینگ) مواجه می‌شود. به‌علاوه دود از آن سوی روستا که چند تازه‌وارد شب را آن‌جا گذرانده‌اند بلند شده است. شک و تردیدها فراگیر می‌شود، اما پیش از آنکه مردم خودشان وارد عمل شوند «والت» (کالب لندری-جونز) سعی می‌کند بفهمد چه اتفاقی افتاده و دو تن از بازدیدکنندگان در داربستِ تحقیر عمومی قرار می‌گیرند. هم‌زمان اهالی نسبت به «کویل» (آرینزی کِین) که لباس عجیبی می‌پوشد و از سوی لرد مأمور شده تا ملک را برای افزایش تولید نقشه‌برداری کند، محتاط‌اند. با پیش‌روی داستان درمی‌یابیم که «کِنت» و «والت» دوستان قدیمی‌اند اما تراژدی‌ای هر دو را تحت‌تأثیر قرار داده و آن‌ها را به سایه‌هایی از خودِ گذشته تبدیل کرده است. اوضاع به نقطهٔ اوج می‌رسد وقتی «جُردن» مرموز (فرانک دیلین) می‌رسد و ادعای مالکیت کل روستا را مطرح کرده و از مردم می‌خواهد جا به جا شوند تا او بتواند گوسفندان بیشتری پرورش دهد. کجا بروند؟ فیلم تا حدی روی گویش محلی و زمینی تمرکز دارد، اما متأسفانه میکس صدا واقعاً ضعیف است و در نیمی از مواقع شنیدن دیالوگ‌ها دشوار است — و این برای درامی که به‌طور عمده متکی به شخصیت‌ها و گفت‌وگوهایشان است، نقطه‌ضعف بزرگی است. هرچه داستان به‌تدریج جلو می‌رود، با مجموعه‌ای از پیام‌های تاریخی آمیخته روبه‌رو می‌شویم که تلاش می‌کنند نکاتی را مطرح کنند اما این نکات با وقایعی که می‌بینیم همخوانی ندارند. با حرکت کند فیلم به‌سوی یک پایان‌بندی نامشخص، نه تنها سردرگم شدم، بلکه نسبت به کل ماجرا به‌طرز غافلگیرکننده‌ای بی‌علاقه نیز شدم. نه کالِب لندری-جونز و نه هری ملینگ حضور نافذی ندارند؛ تا حد زیادی به‌دلیل شخصیت‌پردازی نه‌چندان قویِ آن‌ها. رفتارهای درونیِ خصمانه و خرافی جمعیت نیز کمی بیش از حد کلیشه‌ای به‌نظر می‌رسد، گویی مختص اسکاتلندی‌ها یا انگلیسی‌ها یا حتی برزیلی‌ها طراحی شده است. از طرف دیگر طراحی صحنه و تولید فیلم به‌گونه‌ای اصیل انجام شده و تلاش واضحی برای بازآفرینی جامعه‌ای تحت فرمانِ مالکان زمین‌دار به‌کار رفته — هرچند کنجکاوانه که هیچ شخص دینی برجسته‌ای در میانشان دیده نمی‌شود — که زندگی‌ای کاملاً متفاوت از دهقانان وابسته داشتند. من کتابی را که فیلم بر اساس آن ساخته شده نخوانده‌ام، اما حدس می‌زنم سیاست‌های مربوط به پاکسازی‌های هایلند (Highland Clearances) الهام‌بخش بخشی از اثر بوده باشد. باز هم، این جنبه هم مانند بقیهٔ فیلم کم‌پرداخته مانده است. فیلم را دو بار دیده‌ام اما احساس می‌کنم همهٔ آنچه از این اثر می‌شد گرفت را گرفته‌ام؛ اثری که ناقص و تا حدی ناامیدکننده به‌نظر می‌رسد.