فیلم The Private Affairs of Bel Ami 1947

جورج سندرز همیشه در نقش آدم‌های پست عالی بوده و کمتر جایی بهتر از اینجا ظاهر شده است. او همان «دوروآ»ی بلندپروازی است که تصمیم می‌گیرد از زنان به‌عنوان پله‌هایی برای رسیدن به مقبولیت اجتماعی استفاده کند. بی‌پول و بی‌کار است، اما هم‌رزمی‌اش از زمان جنگ، «فورستیِره» (جان کارادین)، او را به کاری در روزنامه معرفی می‌کند و فرصت‌های اجتماعی پیش می‌آیند. در آغاز، «ریچل»...

جورج سندرز همیشه در نقش آدم‌های پست عالی بوده و کمتر جایی بهتر از اینجا ظاهر شده است. او همان «دوروآ»ی بلندپروازی است که تصمیم می‌گیرد از زنان به‌عنوان پله‌هایی برای رسیدن به مقبولیت اجتماعی استفاده کند. بی‌پول و بی‌کار است، اما هم‌رزمی‌اش از زمان جنگ، «فورستیِره» (جان کارادین)، او را به کاری در روزنامه معرفی می‌کند و فرصت‌های اجتماعی پیش می‌آیند. در آغاز، «ریچل» (ریچل ویلسون) که اهل پرسه‌زدن در بارها است او را سرگرم می‌کند، سپس جذب «کلوتیلد» (آنژلا لانزبری) می‌شود که کمی موقرتر است و نسبت به او دلسوزی واقعی دارد، اما او او را خیلی بالا نخواهد برد. برای رسیدن به مقام بالاتر به «مادلین» (آن دوواک) نیاز دارد؛ مادلین دنیای اجتماعی کاملاً جدیدی را به رویش می‌گشاید و ذهنش را به سمت توطئه‌ها و دست‌کاری‌های بدخواهانه می‌برد، و واضح است که دیر یا زود عواقب کارهایش دامنگیرش خواهد شد. خودمحوری بی‌وقفه‌اش به‌طرز همزمانی ناخوشایند و سرگرم‌کننده است و سندرز این خودخواهی و پستی را با غرور و خونسردیِ مرعوب‌کننده‌ای به نمایش می‌گذارد. فیلم در برخی لحظات جلوه و رنگ دارد و بازی زنان در سراسر فیلم بسیار قوی است — به‌ویژه لانزبری و همچنین ویلسون — و در مجموع این اثر نگاهی هوشمندانه و تیزبین به اعمال پست و رذیلانه ارائه می‌دهد.