فیلم Now Voyager 1942

بت دیویس در بهترین دورانش واقعاً کم‌نظیر است و این فیلم یکی از همان نمونه‌هاست. همراه با اجراهای استادانهٔ کلود رینز و گلیدیس کوپر، فیلمی پر از فراز و نشیب‌های احساسی ارائه می‌دهد. دیویس نقش دختر تحت‌سلطهٔ مادرش (کوپر) را بازی می‌کند تا این‌که با دکتر جکویث (رینز) آشنا می‌شود؛ کسی که تصمیم می‌گیرد به این دوشیزهٔ کم‌رو کمک کند تا هدفی در زندگی پیدا...

بت دیویس در بهترین دورانش واقعاً کم‌نظیر است و این فیلم یکی از همان نمونه‌هاست. همراه با اجراهای استادانهٔ کلود رینز و گلیدیس کوپر، فیلمی پر از فراز و نشیب‌های احساسی ارائه می‌دهد. دیویس نقش دختر تحت‌سلطهٔ مادرش (کوپر) را بازی می‌کند تا این‌که با دکتر جکویث (رینز) آشنا می‌شود؛ کسی که تصمیم می‌گیرد به این دوشیزهٔ کم‌رو کمک کند تا هدفی در زندگی پیدا کند. او به یک کشتی تفریحی فرستاده می‌شود و در آن‌جا با جریِ متأهل (پل هنرید) ملاقات می‌کند؛ هرچند نشانه‌هایی از یک احساس رمانتیک هست، اما به جایی نمی‌رسد و تنها پس از یک رشته رویدادهای طولانی، گاه آتشین اما همیشه جذب‌کننده، کم‌کم به چیزی شبیه پایان می‌رسیم. ایروینگ رپر به‌خوبی اجازه می‌دهد موسیقی مکس اشتاینر و فیلمنامهٔ درخشان کیسی رابینسون ستاره‌هایش را توانمند سازند تا شخصیت‌هایی خلق کنند که به‌ویژه در مورد دیویس می‌توان به‌راحتی با آن‌ها همراه شد. من هرگز طرفدار بزرگ هنرید نبوده‌ام و او را معمولاً کمی کم‌رمق یافته‌ام، اما در این فیلم خوب جواب می‌دهد و کوپر در نقش مادر بسیار پخته و درخشان است. فیلم را که اخیراً پس از نزدیک به هشتاد سال روی پردهٔ بزرگ دیدم، هیچ‌چیز از سبک، جذابیت و حس ملموس دراماتیکش کم نشده است. واقعاً اثری برجسته است.