فیلم Speedy 1928

«هارولد» (هارولد لوید) کمی ول‌خرج و تنبل است؛ نه می‌تواند سرِ کاری دوام بیاورد و نه چیز دیگری برایش اهمیت دارد جز تماشای بازی‌های تیم نیویورک یانکیز و دوست‌دخترش «جین» (آن کریستی). بعد از یک سفر دل‌پذیر به کنار دریا تصمیم می‌گیرد ازدواج کند، اما جین تا وقتی که اوضاع پدربزرگش «پاپ» (برت وودراف) درست نشود، مردد است. پاپ آخرین تراموای اسبی شهر را اداره...

«هارولد» (هارولد لوید) کمی ول‌خرج و تنبل است؛ نه می‌تواند سرِ کاری دوام بیاورد و نه چیز دیگری برایش اهمیت دارد جز تماشای بازی‌های تیم نیویورک یانکیز و دوست‌دخترش «جین» (آن کریستی). بعد از یک سفر دل‌پذیر به کنار دریا تصمیم می‌گیرد ازدواج کند، اما جین تا وقتی که اوضاع پدربزرگش «پاپ» (برت وودراف) درست نشود، مردد است. پاپ آخرین تراموای اسبی شهر را اداره می‌کند و با وجود پیشروی راه‌آهن، قصد ندارد افسار کارش را رها کند. وضعیت زمانی بحرانی می‌شود که رئیس راه‌آهن، چون نمی‌تواند با پول بخرد، دست به زور و فشار می‌زند؛ بنابراین هارولد و جین برای دفاع از پیرمرد و حفظ سرویس او دست به کار می‌شوند تا قبل از اینکه شهرداری جلوی کارش را بگیرد، اوضاع را سر و سامان دهند. فیلم در قالب اپیزودیک و پرتحرک روایت می‌شود و به تدریج ما را با «اسپیدی» و عشقش و پاپ دل‌دلیرشان آشنا می‌کند، تا به یک مسابقهٔ سرگرم‌کننده در برابر زمان و چند شرور در خیابان‌های شلوغ ختم شود. حضور باب روت هم نقش قابل‌توجهی دارد—نه فقط برای ما، بلکه برای طرفدار پرشور او—و گفت‌وگوهای بانمکی بینشان رد و بدل می‌شود. کمدی‌های فیزیکی با تخته‌ها، چرخ‌ها، پاهای چوبی و اسب‌ها پیوسته لبخند بر لب می‌نشاند. ظاهراً فیلم‌برداری در لوکیشن واقعی انجام شده نه در صحنهٔ استودیویی، و تصویربرداری همراه با صداهای محیطیِ شهر به غنای این اثر جمعی و ریتم تند آن کمک زیادی کرده است. من همیشه طرفدار پر و پا قرص لوید نبودم، اما این مجموعهٔ سرگرم‌کننده از داستان‌ها پایان خوبی دارد و از تماشای آن واقعاً لذت بردم.