فیلم Herbie Goes to Monte Carlo 1977

دین جونز در نقش جیم بازمی‌گردد و همراه مکانیک جدیدش، دان ناوتس، هربی را به فرانسه می‌برد تا در رالی موناکو شرکت کند. هربی در این سفر به خودروی یک راننده زن (جولی سومارس) علاقه‌مند می‌شود، در حالی که دزدانِ جواهر، الماسی قیمتی را دزدیده و آن را در باک هربی پنهان کرده‌اند. کوئینسی (روی کینیر) و مکس (برنارد فاکس) برای بازپس‌گیری جواهر دست به...

دین جونز در نقش جیم بازمی‌گردد و همراه مکانیک جدیدش، دان ناوتس، هربی را به فرانسه می‌برد تا در رالی موناکو شرکت کند. هربی در این سفر به خودروی یک راننده زن (جولی سومارس) علاقه‌مند می‌شود، در حالی که دزدانِ جواهر، الماسی قیمتی را دزدیده و آن را در باک هربی پنهان کرده‌اند. کوئینسی (روی کینیر) و مکس (برنارد فاکس) برای بازپس‌گیری جواهر دست به هر کاری می‌زنند و ماجراها هم‌زمان با رقابت در خیابان‌های پاریس و مسیر رالی ادامه پیدا می‌کند. فیلم Herbie Goes to Monte Carlo (۱۹۷۷) با بازگشت دین جونز ساخته شده اما میشِل لی و بادی هکت در این قسمت حضور ندارند؛ جولی سومارس و دان ناوتس نقش‌های مکمل را خوب ایفا می‌کنند. تغییر لوکیشن به اروپا تصویری زیبا و چشم‌نواز به فیلم داده، ولی نحوه پرداخت به عناصر فانتزی ضعیف است و فیلم در این بخش ناموفق عمل می‌کند. برای من این فیلم کم‌دوست‌ترین قسمت سری است؛ فیلم طولانیٔ تقریباً ۱ ساعت و ۴۵ دقیقه در پاریس و مونت کارلو فیلم‌برداری شده و بخش‌هایی هم در پیست لاگونا سکا، مونتریِ کالیفرنیا ضبط شده‌اند. نمره کلی: C. از نکات مثبت می‌توان به اجرای ژاک مارن در نقش بازرس کلاه‌بردار اشاره کرد که صحنه‌ها را می‌دزدد، و صحنه‌های همیشگی تعقیب‌وگریز و شوخی‌های هربی برای تماشا سرگرم‌کننده است. با این حال فیلم خیلی تکراری، اغراق‌آمیز و ساختگی می‌شود؛ دیالوگ‌ها به‌ویژه دیالوگ‌های دستیار (ویلِی با بازی دان ناوتس) بسیار زیاد است و لهجه‌های فرانسوی اغلب نامناسب‌اند. در مجموع قابل تماشا است ولی چندان به‌یادماندنی نیست. از بین قسمت‌های سری، من Herbie Goes Bananas (۱۹۸۰)، The Love Bug (۱۹۹۷) و Herbie Fully Loaded (۲۰۰۵) را بیشتر می‌پسندم؛ نسخهٔ ۱۹۹۷ احتمالاً مورد علاقهٔ من است چون داستان جذاب‌تری دارد و حضور دارک هربی و الکساندرا ونت‌ورث آن را متمایز می‌کند.