فیلم Truth or Dare 2017

«Truth or Dare» (۲۰۱۷) به کارگردانی نیک سایمون دربارهٔ هشت دانشجوست که برای جشن گرفتن شبانه به خانه‌ای می‌روند که در سال ۱۹۸۳ چند جوان دیگر در آن به‌طرزی مرموز فوت کرده‌اند. موجودی پلید که با آن خانه ارتباط دارد، آن‌ها را وادار می‌کند سه دور بازی «حق یا جرات» را انجام دهند و در هر دور، شدت خطر افزایش می‌یابد. فیلم از فرم کلی یک...

«Truth or Dare» (۲۰۱۷) به کارگردانی نیک سایمون دربارهٔ هشت دانشجوست که برای جشن گرفتن شبانه به خانه‌ای می‌روند که در سال ۱۹۸۳ چند جوان دیگر در آن به‌طرزی مرموز فوت کرده‌اند. موجودی پلید که با آن خانه ارتباط دارد، آن‌ها را وادار می‌کند سه دور بازی «حق یا جرات» را انجام دهند و در هر دور، شدت خطر افزایش می‌یابد. فیلم از فرم کلی یک خانهٔ تسخیرشده شروع می‌شود اما پس از پردهٔ اول گسترده‌تر می‌شود؛ یعنی شخصیت‌ها تمام مدت داخل خانه محبوس نمی‌مانند که این خود نقطهٔ قوتی است، چون محدود ماندن در یک لوکیشنِ یکنواخت می‌تواند برای بیننده خسته‌کننده شود. پانزده دقیقهٔ ابتدایی با حال‌وهوای جشن هیجان‌انگیز است، اما خیلی زود فضا تاریک و جدی می‌شود. بازیگران عمدتاً نام‌آشنا نیستند ولی کَسی سِربو به‌عنوان قهرمان اصلی می‌درخشد. الکسِیس لِمیر و کریستینا مسترسون هم در میان زنان نقش‌آفرینی قابل‌توجهی دارند و تیلور لیونز در پروتاگلوی فیلم برجسته است. هدر لنگنکمپ هم نقش کوتاهی دارد. داستان عمیق‌تر از ظاهرش است و در ادامه عنصر روان‌شناختیِ جالبی وارد می‌شود. نیمهٔ دوم فیلم به‌دلیل «جرأت»های شبیه به آثار خشنِ نوع Hostel تماشای دردناکی پیدا می‌کند؛ این بخش‌ها شاید لذت‌بخش نباشند اما کشش دارند و بازیگران در انتقال آن‌ها متقاعدکننده‌اند. از لحاظ فنی، فیلم حدود ۸۹ دقیقه است و در شرق آمریکا فیلم‌برداری شده است؛ فیلم‌نامه را تامی هاتسون و ایثن لارنس نوشته‌اند. در مجموع بازی‌ها خوب ولی فراتر از متوسط نیستند، تصویربرداری عملکرد قابل قبولی دارد اما چیزی که تجربه را بالا ببرد ارائه نمی‌کند، موسیقی چندان جلب توجه نمی‌کند و لوکیشن‌ها صرفاً کاربردی‌اند. فیلم پتانسیل زیادی داشت اما در پایان به نوعی میان‌مایگی اکتفا می‌کند: فاقد اوجِ رضایت‌بخش، پاسخ‌های قانع‌کننده و اختتامیهٔ مرتب است. نمره: B. فیلمی مناسب برای تماشای ساده، اما نه اثر ماندگاری.