فیلم Insidious: Out of the Further 2026

از همان ابتدا معلوم می‌شود که «جِما»ی کوچک (چارلی پنتون) اغلب به حال خود رها می‌شده و مادری که مشخصاً ذهنش مشغول است، چندان مراقبش نبوده؛ بنابراین جای تعجب ندارد که وقتی ما به نسل بعد می‌رویم می‌بینیم او (اکنون آملیا ایو) پس از تجربه‌ای نسبتاً تراوماتیک شده، دندان‌پزشک شده و در همان خانه دخترش «مایا» (آیلند آستین) را بزرگ کرده است. او به‌طور مخفی...

از همان ابتدا معلوم می‌شود که «جِما»ی کوچک (چارلی پنتون) اغلب به حال خود رها می‌شده و مادری که مشخصاً ذهنش مشغول است، چندان مراقبش نبوده؛ بنابراین جای تعجب ندارد که وقتی ما به نسل بعد می‌رویم می‌بینیم او (اکنون آملیا ایو) پس از تجربه‌ای نسبتاً تراوماتیک شده، دندان‌پزشک شده و در همان خانه دخترش «مایا» (آیلند آستین) را بزرگ کرده است. او به‌طور مخفی با نیک، افسر خوش‌قیافه (براندون پرز) رابطه دارد و همه‌چیز آرام به‌نظر می‌رسد تا این‌که سرکشی به زیرزمین همراه با دخترش باعث می‌شود یادگاری‌های قدیمی خانواده کشف شود و از آن پس خواب‌هایش پر از صداهای ترسناک می‌شود. تجربه‌ای وحشتناک در یک قلعه‌ی بالش و حادثه‌ای خونین‌تر در مطب دندان‌پزشکی او را وادار می‌کند از کلِر (میزی ریچاردسون-سلارز) کمک بگیرد، که او را به دنیای نسبتاً خوبِ الیز (لین شِی) می‌رساند؛ الیز تا حدی از شیاطینی که می‌خواهند از قلمرو «فادر» فرار کنند و دنیای زندگان را که پر از اجساد زامبی‌مانند و گرسنه است، توضیح می‌دهد. به‌نظر می‌رسد جِما هدیهٔ خاصی دارد که این تهدید را جذب کرده و تا زمانی که خودش وارد عمل نشود، این موجودات متوقف نخواهند شد. راه حل چه‌ست؟ قانع کردن مایا و دوست پسرش که او از مسیر خارج نشده و خطر واقعی است. در میان صحنه‌های مرتباً امن‌پنداشته‌شده با بالشت و پتو چند نما واقعاً تاثیرگذار وجود دارد، اما در کل از میزان خطر و تهدید چندان بهره‌مند نیست. تماشاگران همیشگی این مجموعه احتمالاً موافق‌اند که مرزهای به‌ظاهر غیرقابل نفوذ بین شر، شومی، گذشته و حال بسیار نازک به‌نظر می‌رسند و بار دیگر با درهای دوطرفهٔ قرمزِ آشنا روبه‌رو هستیم. بازی‌ها در مجموع خوب‌اند و برخی نماها حس تهدید را می‌سازند، اما فیلم بیشتر مستقیم است تا زیرپوستی و انگار اين فرانچایز روزهای اوجش را گذرانده و بهتر است در یک جعبه در زیرزمین گذاشته شود با برچسب «درِ آن را پنجاه سال دیگر باز کنید». «Insidious: Out of the Further» در ششمین خروجی‌اش چرخ را از نو اختراع نمی‌کند، اما به‌اندازهٔ کافی لحظات واقعی ترس‌آور دارد که خود را توجیه کند. فیلم به کارگردانی جیکوب چِیس زمانی می‌درخشد که به صحنه‌های بصری سوررئال متکی می‌شود—از جمله یک سکانس صندلی دندان‌پزشکی که تهوع‌آور و پرتنش است و یک قلعهٔ کاناپه‌ایِ تنگ و دگرگون‌کنندهٔ فضا. آملیا ایو اجرای محکم و زمین‌گرفته‌ای دارد و بازگشت لین شِی در نقش الیز رِینِر، نوستالژی گرم و ارواحیِ آشنای مجموعه را فراهم می‌آورد. فیلم کمی بیش از حد روی جیپ-اسکِرِهای بلند و قابل‌پیش‌بینی حساب کرده و به بلندی فیلم‌های اولیهٔ جیمز وان نمی‌رسد، اما با اجراهای محکمِ بازیگران و چند سکانس برجسته، تجربه‌ای سرگرم‌کننده و وهم‌آلود است و نمرهٔ راحتِ ۷/۱۰ را می‌گیرد.