فیلم MVP 2: Most Vertical Primate 2001

باز هم آن‌قدرها غیرقابل‌تماشا نیست، هرچند MVP 2: Most Vertical Primate قطعاً پسرفتی نسبت به فیلم اول است. به‌جز مسئله همیشگی استفاده از حیوانات برای سرگرمی که طبیعتاً سوال‌برانگیز است، شخصاً چیز دیگری در این مجموعه ندارم که از آن متنفر باشم؛ از نظر سینمایی این فیلم‌ها آن‌قدر ساده و کم‌دردسرند که برایم خسته‌کننده نمی‌شوند. با این وجود، این فیلم از نظر عینی ضعیف است؛ به‌ویژه در...

باز هم آن‌قدرها غیرقابل‌تماشا نیست، هرچند MVP 2: Most Vertical Primate قطعاً پسرفتی نسبت به فیلم اول است. به‌جز مسئله همیشگی استفاده از حیوانات برای سرگرمی که طبیعتاً سوال‌برانگیز است، شخصاً چیز دیگری در این مجموعه ندارم که از آن متنفر باشم؛ از نظر سینمایی این فیلم‌ها آن‌قدر ساده و کم‌دردسرند که برایم خسته‌کننده نمی‌شوند. با این وجود، این فیلم از نظر عینی ضعیف است؛ به‌ویژه در قیاس با فیلم اول سه‌گانه. بازیگران انسانی یک پله پایین‌تر آمده‌اند، شامپانزه‌ها به‌وضوح همان‌قدر آموزش‌دیده و باورپذیر نیستند و داستان هم پاره‌پاره‌تر شده است؛ یک شامپانزه اسکیت‌باز به‌تنهایی جذاب و عجیب است، اما ترکیب آن با ماجرای هاکی روی یخ جواب نمی‌دهد. بخش‌هایی از داستان که حول شخصیت‌های اسکات گودمن و ریچارد کارن می‌چرخند، به‌عنوان مهم‌ترین نقطه قوت فیلم ظاهر می‌شوند؛ اگرچه بازی نه‌چندان قوی بازیگر خردسال (اسکات) تا حدی به اجرای صحنه‌ها ضربه می‌زند — البته قصدم سرزنش آن کودک‌بازیگر نیست. فیلم بعدی با عنوان نامناسب MXP: Most Xtreme Primate عرضه شده — لااقل می‌توانستند نام MVP را حفظ کنند.