فیلم Sea Devils 1953

من در دریا کار می‌کردم. فیلم Sea Devils، به کارگردانی رائول والش و نویسندگی بوردن چیس ساخته شده است. بازیگران آن راک هادسون، ایوون دو کارلو، مکسول رید، دنیس ادئا، مایکل گودلایف و برایان فوربس هستند. موسیقی اثر ریچارد ادینسل و فیلم‌برداری را ویلکی کوپر بر عهده دارد. «گرنزی در جزایر کانال، نزدیک سواحل فرانسه در سال ۱۸۰۰، جایی که ماهیگیران به‌خاطر جنگ از ادامه شغل همیشگی‌شان...

من در دریا کار می‌کردم. فیلم Sea Devils، به کارگردانی رائول والش و نویسندگی بوردن چیس ساخته شده است. بازیگران آن راک هادسون، ایوون دو کارلو، مکسول رید، دنیس ادئا، مایکل گودلایف و برایان فوربس هستند. موسیقی اثر ریچارد ادینسل و فیلم‌برداری را ویلکی کوپر بر عهده دارد. «گرنزی در جزایر کانال، نزدیک سواحل فرانسه در سال ۱۸۰۰، جایی که ماهیگیران به‌خاطر جنگ از ادامه شغل همیشگی‌شان بازمی‌مانند و به مشاغل دیگری روی می‌آورند...» آن شغل البته قاچاق است و همین باعث می‌شود فکر کنیم Sea Devils قرار است با داستانی ماجراجویانه در دریا ما را سرگرم کند. متأسفانه چنین نیست؛ در واقع فیلم بیشتر یک ماجراجویی جاسوسی است که بخشی از آن در دریا می‌گذرد و درباره رفت‌و‌آمد هادسون و دو کارلو بین انگلستان و فرانسه است. آن‌ها جر و بحث می‌کنند، از حال می‌روند، او جذاب است و گاهی پیراهنش را درمی‌آورد، تصمیمات احمقانه‌ای می‌گیرد (در اینجا قهرمان شجاع و ریسک‌پذیری نیست) و او هم به‌خاطر پادشاه و وطن نقش خود را ایفا می‌کند و امیدوار است بتواند ناپلئون را متوقف کند. فیلم رنگ‌آمیزی خوب دارد، لباس‌ها مناسب‌اند و بازیگران تماشایی هستند. اما والش گاهی اجازه می‌دهد فیلم بی‌جهت کش بیاید و در نهایت بیش از یک فیلمِ آراسته و پرکننده وقت نیست. ۶/۱۰ در بحبوحه جنگ در قاره، ماهیگیر گرنزی «گیلیات» (راک هادسون) گاهی با دوستش «ویلی» (برایان فوربس) کمی قاچاق جزئی انجام می‌دهد و همیشه یک قدم از ماموران گمرکی جلوتر است. سپس با مرموزِ «دروسِت» (ایوون دو کارلو) برخورد می‌کند؛ کسی که می‌دانیم مأمور مخفی «لتیری» (دنیس ادئا) است تا به فرانسه بازگردد و هرچه می‌تواند از نقشه‌های گسترش اروپایی ناپلئون (ژرار اوری) به‌دست آورد. گیلیات گمان می‌کند او همکار دشمن است و هرچند به او علاقه‌مند است، از مواضع سیاسی‌اش چندان خوشش نمی‌آید. اما وقتی حقیقت را می‌فهمد و درمی‌یابد که او اکنون در خطر جدی قرار دارد، مجبور می‌شود نظرش را بازبینی کند. در این بین باید مراقب «رانتِین» (مکسول رید) نیز باشد که او هم در کار اجناس ممنوعه است و جز به مشتری‌اش به کسی وفادار نیست. آیا او می‌تواند سالم به خانه بازگردد؟ همه بازیگران در این فیلم تا حدی بی‌روح‌اند. بین هادسون و دو کارلو واقعاً هیچ شیمی‌ای وجود ندارد و اگرچه عنصر جاسوسی تا حدودی حس تهدید ایجاد می‌کند، کلیت فیلم از پیش‌بینی‌پذیری ناامیدکننده‌ای برخوردار است.