فیلم In Fear 2013

قرارِ بن‌بست! راستش زیاد تعجب نکردم وقتی دیدم پس از تماشای فیلم «In Fear» ساخته جرمی لاورینگ، نفرت زیادی از آن در سایت‌های اینترنتی وجود دارد. این از آن نوع فیلم‌های ژانر وحشت است که می‌تواند بحث‌برانگیز شود: برای کسانی که دنبال شوک‌های شدید یا صحنه‌های خونین‌اند ممکن است ناامیدکننده باشد، اما در عین حال عده‌ای نیز از آن لذت برده‌اند. اگر آن را دیده‌اید و...

قرارِ بن‌بست! راستش زیاد تعجب نکردم وقتی دیدم پس از تماشای فیلم «In Fear» ساخته جرمی لاورینگ، نفرت زیادی از آن در سایت‌های اینترنتی وجود دارد. این از آن نوع فیلم‌های ژانر وحشت است که می‌تواند بحث‌برانگیز شود: برای کسانی که دنبال شوک‌های شدید یا صحنه‌های خونین‌اند ممکن است ناامیدکننده باشد، اما در عین حال عده‌ای نیز از آن لذت برده‌اند. اگر آن را دیده‌اید و از آن نفرت دارید، ضرورتی ندارد ادامه دهید؛ این صرفاً نقدِ کسی است که عاشقِ فیلم شده و امیدوار است کسانی که ندیده‌اند، به آن فرصت دهند. زوجی جوان که فقط چند هفته از آشناییشان گذشته، در حال رانندگی در مناطق روستایی ایرلند برای رفتن به فستیوال موسیقی هستند. پس از توقفی پرتنش در یک میخانه محلی، مسیر را ادامه می‌دهند اما گم می‌شوند. با فرارسیدن شب و به نظر دور زدن‌های بی‌پایان، آن‌ها شروع به مورد تهدید قرار گرفتن توسط فرد یا افرادی ناشناخته و ناپیدا می‌کنند... هر کس که تجربه گم شدن در بیابان یا روستاهای ناآشنا را داشته باشد می‌داند که این هیچ‌وقت خوشایند نیست، خصوصاً وقتی شب فرامی‌رسد. «In Fear» دو شخصیت جوان (با بازی‌های درخشان و واکنش‌ طبیعی آیان دِ کَستِکر و آلیس اِنگلرت) را در چنین موقعیتی قرار می‌دهد. این زوج فقط دو هفته است با هم‌اند؛ واقعاً همدیگر را نمی‌شناسند، مگر نه؟ بنابراین وقتی اوضاع ملتهب و ترسناک می‌شود، طبیعی است که در کنار هم آرامش نداشته باشند و ندانند چگونه به آنچه برایشان اتفاق می‌افتد واکنش نشان دهند — و این بی‌ثباتی دائماً مبهم باقی می‌ماند. دو نفر در یک ماشین در میان کِشتی‌های روستایی به خودی خود نباید ترسناک باشد، اما این‌جا این‌طور است چون تنش ساخته می‌شود. اتفاقات ساده‌ای برایشان می‌افتد که حاکی از دخالت نیرویی بیرونی است، در حالی که چشم‌اندازِ زمانی سرسبز و زیبا به پس‌زمینه‌ای تهدیدآمیز تبدیل می‌شود و کار صوتی هم مرتب بر اضطراب قهرمانان داستان می‌افزاید. سپس شخص سوم وارد ماجرا می‌شود و ابهام بیشتر می‌گردد، اما به‌خاطر ساختار حداقلی فیلم، اضطرابِ ناخوشایند یک پله بالاتر می‌رود. این فیلم نوآوری بزرگی در سینمای وحشت نیست و در برخی جاها کمی ساختگی به نظر می‌رسد، اما تمام ترس‌هایی که نمایش داده می‌شوند قابل همذات‌پنداری‌اند — هم از منظر موقعیت ترسناک و هم تجربه یک قرار نخست ناموفق! لاورینگ و فیلم‌بردارش دیوید کاتسنلسون با نماهای بسته و استفاده هوشمندانه از فضاهای تاریکِ جاده‌های روستایی فضای فیلم را بسیار شکیل ساخته‌اند و تنش را تشدید می‌کنند. تنها مانده پایان‌بندی فیلم که یا شما را خشمگین یا مبهوت می‌کند، یا برعکس باعث تحسین جرات رو به رو شدن آن می‌شود. امتیاز: 9/10 تام (ایان دِ کَستِکر) و دوست‌دخترش لوسی (آلیس اِنگلرت) در راه فستیوال موسیقی در ایرلند گم می‌شوند. کوچه‌های تاریک و ساکتِ روستا تهدیدآمیز به نظر می‌رسند، چیزهای عجیبی از درختان آویزان می‌بینند و سپس تقریباً مکس (آلن لیچ) را می‌کشند. جو درون ماشین با سرنشین خون‌ریزی‌داده که به‌خودی‌خود تنش‌آفرین است به‌تدریج بدتر می‌شود تا اینکه کینه‌ها اوج می‌گیرد و شاید — جِدّی — مکس آن‌طور که اول به نظر می‌رسید نیست. انصافاً باید گفت فیلم‌برداری تا حدی حس خطر را ایجاد می‌کند، اما داستان بسیار کلیشه‌ای است و بازی‌ها شبیه پروژه‌های دانشجویی به نظر می‌رسند. جسارت می‌کنم که بگویم هر کسی بعد از بیست دقیقه نمی‌تواند پویایی‌های طرح را حدس نزده باشد، و چون داستان از یک موقعیت هیستریک و پر از ناسزا به موقعیت بعدی جهش می‌کند، کل فیلم به تلاش نه‌چندان موفقی برای یک فیلم ترسناک تبدیل می‌شود که شخصیت‌هایی را ارائه می‌دهد که برایم اهمیتی ندارند و در جاده‌های ایرلند — جزیره‌ای که گویا این فیلم اندازه‌اش را ده برابر کرده — سرگردان‌اند؛ حتی فرصت لذت بردن از مناظرش در روز را هم نداشتم. بله، شاید باید به آن کمی ارفاق کنم، سینمای مستقل کم‌بودجه و این حرف‌ها، اما همه اینها وقتی داستان محکم باشد و استعدادها در حد کار باشند اهمیت کمتری پیدا می‌کند؛ متأسفانه در این فیلم هیچ‌کدام برقرار نیست. جنگل در شب وحشتناک به نظر می‌آید، و من فکر می‌کردم در روشنایی روز فقط وهم‌انگیز است. بازیگران نقش‌هایشان را با اثرگذاری خوبی ایفا می‌کنند؛ واقعاً آرزو دارم ماجراجویی برایشان به‌شدت وحشتناک نشود. لحظه‌ای واقعاً ترسناک می‌شود؛ تقریباً نوشیدنی‌ام را ریختم. حالا بازیکن دیگری هم وارد بازی شده که فعلاً وضعیت و نیتش نامشخص است. اگر هنوز همراهید، احتمالاً الآن دارید کم‌کم از کوره در می‌روید. ...سادیسم در زشت‌ترین شکلش...