فیلم Sneakers 1992

یک شب عالی در خانه با بازیگران درجه‌یک که از کارشان لذت می‌برند. «می‌توانستم به NSA بپیوندم، اما فهمیدند پدر و مادرم ازدواج کرده‌اند!» با این جملهٔ بامزه از رابرت ردفورد شروع کردم چون همین حالا فیلم را تمام کرده‌ام و احساس خوش‌حالی دارم؛ احساسی که بعد از دیدن یکی از مهیج‌ترین فیلم‌ها بی‌قیمت است. این فیلم تلفیقی از چند ژانر است؛ تقریباً همهٔ پایه‌ها را پوشش...

یک شب عالی در خانه با بازیگران درجه‌یک که از کارشان لذت می‌برند. «می‌توانستم به NSA بپیوندم، اما فهمیدند پدر و مادرم ازدواج کرده‌اند!» با این جملهٔ بامزه از رابرت ردفورد شروع کردم چون همین حالا فیلم را تمام کرده‌ام و احساس خوش‌حالی دارم؛ احساسی که بعد از دیدن یکی از مهیج‌ترین فیلم‌ها بی‌قیمت است. این فیلم تلفیقی از چند ژانر است؛ تقریباً همهٔ پایه‌ها را پوشش می‌دهد و گروهی از بازیگران از دوره‌های مختلف را نشان می‌دهد که کاملاً از کارشان لذت می‌برند. هیچ پیچش داستانی یا اجرای شوکه‌کنندهٔ چشمگیری وجود ندارد؛ فیلمنامه‌ای منسجم و هوشمندانه دارد که برای دو ساعت سرگرمی خالص نوشته شده است. فیلم تعلیق دارد و شما را به فکر دربارهٔ این می‌اندازد که فناوری چگونه می‌تواند هم ابزار و هم سلاحی قدرتمند باشد، اما در اصل فیلمی است که می‌توانید در یک شب در خانه تماشا کنید و مطمئن باشید وقتتان هدر نرفته است. امتیاز: ۷.۵/۱۰ پایان‌بندی فوق‌العاده است؛ شاید به‌خاطر نگاه‌های حیرت‌زدهٔ جیمز ارل جونز در سکانس‌های پایانی باید نمره‌ام را بالاتر می‌بردم.