فیلم Who’s That Knocking at My Door 1967

اوایل جذبش شدم، اما هرچه فیلم «کی داره تو در رو می‌کوبه؟» جلوتر می‌رفت، راستش کمتر جذبم کرد. این فیلم ۱۹۶۷ به خاطر نخستین تجربهٔ کارگردانی بلند مارتین اسکورسیزی و اولین حضور سینمایی هاروی کایتل قابل‌توجه است. متأسفانه برای من جذابیت فیلم بیشتر از این نیست. در حدود دقایق ابتداییِ تقریباً ۸۵ دقیقه، از بازی کایتل و زینا بتونی خوشم آمد؛ شیمی و گفت‌وگوهای آن‌ها خوب...

اوایل جذبش شدم، اما هرچه فیلم «کی داره تو در رو می‌کوبه؟» جلوتر می‌رفت، راستش کمتر جذبم کرد. این فیلم ۱۹۶۷ به خاطر نخستین تجربهٔ کارگردانی بلند مارتین اسکورسیزی و اولین حضور سینمایی هاروی کایتل قابل‌توجه است. متأسفانه برای من جذابیت فیلم بیشتر از این نیست. در حدود دقایق ابتداییِ تقریباً ۸۵ دقیقه، از بازی کایتل و زینا بتونی خوشم آمد؛ شیمی و گفت‌وگوهای آن‌ها خوب کار می‌کند. با این حال تا پایان، شیوه‌ای که اسکورسیزی انتخاب کرده بود برایم واقعاً جواب نداد. در واقع خود پایانِ داستان — هرچند ناقص — اذیتم نمی‌کند؛ مشکل بیشتر با نحوهٔ رسیدن رویدادها به آن نقطه است. فضای کلی تغییر می‌کند و دیگر به اندازهٔ بخش‌های قبلی قابل‌تماشا و جذاب نیست.