فیلم Planes, Trains and Automobiles 1987

Planes, Trains and Automobiles را جان هیوز نویسندگی، تهیه‌کنندگی و کارگردانی کرده است. بازیگران اصلی فیلم استیو مارتین و جان کندی هستند؛ موسیقی اثر آيرا نیوبورن و فیلم‌برداری از دونالد پترمن است. نیل پیج (با بازی استیو مارتین) که در بخش بازاریابی کار می‌کند، در تلاشی آخرین لحظه‌ای برای رسیدن از نیویورک به شیکاگو است تا به جشن شکرگزاری خانواده برسد. متأسفانه موانع پی‌درپی راه او...

Planes, Trains and Automobiles را جان هیوز نویسندگی، تهیه‌کنندگی و کارگردانی کرده است. بازیگران اصلی فیلم استیو مارتین و جان کندی هستند؛ موسیقی اثر آيرا نیوبورن و فیلم‌برداری از دونالد پترمن است. نیل پیج (با بازی استیو مارتین) که در بخش بازاریابی کار می‌کند، در تلاشی آخرین لحظه‌ای برای رسیدن از نیویورک به شیکاگو است تا به جشن شکرگزاری خانواده برسد. متأسفانه موانع پی‌درپی راه او را سد می‌کنند و بزرگ‌ترین مانع مردی است که سرنوشت او را همسفر سفر می‌سازد: دل گریفیث (با بازی جان کندی)، فروشنده حلقه‌های دوش، مردی بزرگ‌منش با نگرشی کاملاً متفاوت نسبت به نیل. اگر هنوز این فیلم را ندیده‌اید، به خودتان لطف کنید و آن را تماشا کنید. جان هیوز دو تا از بزرگ‌ترین ستارگان کمدی آن زمان آمریکا را کنار هم قرار می‌دهد و آن‌ها را به سفری می‌فرستد که هرچه می‌تواند خراب شود، خراب می‌شود؛ هر سه وسیله‌ای که نام فیلم را ساخته‌اند، موجب آشوب می‌شوند. با این حال وقایع خنده‌دار تنها به بازی‌ها معنا پیدا می‌کنند و بدون شخصیت‌پردازی استادانه چیزی از آن‌ها باقی نمی‌ماند. بازی‌های مارتین و کندی در بهترین شکل خود هستند و نوشته‌های هیوز هم بسیار قوی‌اند. نیل آدمی وسواسی، متکبر و بدبین است، در حالی که دل ظاهراً دست و پاچلفتی، پرحرف و لباس‌های زمستانی ارزان‌قیمتی به تن دارد. با کم شدن زمان، گزینه‌ها و خونسردی، ناامیدی بر شخصیت‌ها غلبه می‌کند و وابستگی غافلگیرکننده‌ای شکل می‌گیرد که زمینه‌ساز پایانی تأثیرگذار و دور از انتظار است. فیلم ترکیبی از کمدی بالغ برای بزرگ‌ترها و موقعیت‌های شلوغ و بامزه برای تماشاگران جوان‌تر دارد. بی‌نقص نیست، اما سرحال‌کننده است و دست‌کم سالی یک‌بار دیدن آن تجویز می‌شود. امتیاز: ۹/۱۰ فیلم سرگرم‌کننده‌ای از جان هیوز محصول ۱۹۸۷ است. Planes, Trains and Automobiles تماشایی و ساده است؛ جفت شدن استیو مارتین و جان کندی انتخابی بسیار خوب است که هر دو در نقش‌های خود می‌درخشند و طنز زیادی به موقعیت‌ها می‌افزایند. علاوه بر آن‌ها، نقش‌های کوتاه اما جالبی هم از کوین بیکن و مایکل مک‌کین وجود دارد. خط داستانی می‌توانست یکنواخت شود، اما فیلم در تمام ۹۳ دقیقه جذاب باقی می‌ماند. باید بگویم که فیلم در برخی لحظات—به‌ویژه در پایان—دراماتیک‌تر از انتظار است؛ من انتظار یک کمدی صرف را داشتم، اما آن احساسات اضافه به‌خوبی در فیلم جای گرفته‌اند. این فیلم صددرصد ارزش تماشا دارد، حتی اگر فقط به‌خاطر خنده‌های دو بازیگر اصلی باشد؛ شوخی‌های بامزه‌ای در آن هست.