فیلم Caravans 1978

افسر سفارت آمریکا، «میلر» (مایکل سرازین)، به بیابان فرستاده می‌شود تا دختر گمشدهٔ یک سناتور قدرتمند آمریکایی را پیدا کند. پس از چند روز طولانی (که واقعاً کشدار به نظر می‌رسد) با همسر محلی جدید و مغرور او، «سرهنگ نصرالله» (بهروز وثوقی)، روبه‌رو می‌شود؛ مردی که ابتدا اجازهٔ دیدار نمی‌دهد تا اینکه معلوم می‌شود دختر بار دیگر ناپدید شده است. پیگیری‌های بیشتر نشان می‌دهد او...

افسر سفارت آمریکا، «میلر» (مایکل سرازین)، به بیابان فرستاده می‌شود تا دختر گمشدهٔ یک سناتور قدرتمند آمریکایی را پیدا کند. پس از چند روز طولانی (که واقعاً کشدار به نظر می‌رسد) با همسر محلی جدید و مغرور او، «سرهنگ نصرالله» (بهروز وثوقی)، روبه‌رو می‌شود؛ مردی که ابتدا اجازهٔ دیدار نمی‌دهد تا اینکه معلوم می‌شود دختر بار دیگر ناپدید شده است. پیگیری‌های بیشتر نشان می‌دهد او با «ذوالفقار» (آنتونی کوئین)، رهبر یک طایفه که به‌صورت جانبی اسلحه‌های روسی را به هند قاچاق می‌کند، همراه شده است. آنچه در پی می‌آید، داستانی ماجرایی است با فیلم‌برداری چشمگیر اما کند و کش‌دار؛ قصه‌ای که در آن میلر و «الن» (جنیفر اونیل) کم‌کم یکدیگر را می‌فهمند و میلر درمی‌یابد که او چه‌چیزی را در خانه و میان مردم جدیدش دوست دارد. موسیقی مایک بت (با آواز دلنشین باربارا دیکسون) و چند نما و فیلم‌برداری زیبا و تاریخی در ایران، به این روایت غنا می‌بخشند، اما متأسفانه حضور کوئین خیلی دیر است و نمی‌تواند فیلم را از سطحی از متوسط‌بودن نجات دهد؛ پایان‌بندی ضعیف و کند است. فیلم می‌توانست حدود نیم‌ساعت کوتاه‌تر باشد تا ریتم آن تندتر شده و نخ کم‌جان روایت جان بگیرد، اما در وضعیت فعلی، تماشای آن تجربه‌ای طولانی و طاقت‌فرساست.