فیلم The Early Bird 1965

تا امروز با این کمدین‌ها آشنا نبودم و این تنها فیلمی است که از مجموعه دیده‌ام. اگر در دههٔ شصت و در جوانی آن‌ها را می‌دیدم قطعاً از دیدنشان حسابی لذت می‌بردم، اما طنز فیلم بیشتر از نوع اسلَپ‌استیک است و مناسب کودکان و طرفداران نوستالژی است. با این حال باید اعتراف کنم که حتی برای کسی مثل من در سال‌های طلایی زندگی، صحنه‌های واقعاً...

تا امروز با این کمدین‌ها آشنا نبودم و این تنها فیلمی است که از مجموعه دیده‌ام. اگر در دههٔ شصت و در جوانی آن‌ها را می‌دیدم قطعاً از دیدنشان حسابی لذت می‌بردم، اما طنز فیلم بیشتر از نوع اسلَپ‌استیک است و مناسب کودکان و طرفداران نوستالژی است. با این حال باید اعتراف کنم که حتی برای کسی مثل من در سال‌های طلایی زندگی، صحنه‌های واقعاً بامزه‌ای هم وجود داشت. جالب اینکه نظرات دیگران متفاوت است؛ بعضی این را بهترین فیلم سری دانسته‌اند و برخی آن را ضعیف‌ترین. به‌نظرم این نوع شوخی‌ها بیشترین شباهت را به بنی هیل دارند. این فیلم برای نورمن ویزدام فرصت سرگرم‌کننده‌ای فراهم می‌کند و آغازش بسیار دلپذیر است. او برای رئیسش «گریمسدیل» (ادوارد چپمن) کار می‌کند و هر صبح با ارابهٔ اسبی شیر توزیع می‌کند. یک روز متوجه می‌شود همهٔ بطری‌های خالی‌شان شکسته و تأمین‌کنندهٔ جدید «کنسولیدیتد دیریز» قلمرو او را تصاحب کرده است. با مانع‌تراشی‌های پی‌درپی مدیر متکبر «هانتر» (جری دزموند) و همدست کلاه‌پک‌دارش «آستین» (برایان پرینگ)، کار نجات روز، کسب‌وکار و شغل به عهدهٔ پیتکین بیچاره می‌افتد. آغاز فیلم خوب کار شده؛ رقابت میان دو شیرچی شبیه صحنه‌ای از «اوکی کورال» است که خیابان را سریع‌تر از رعدوبرق خلوت می‌کند. اما بعد از آن شوخی‌ها کمی تکراری می‌شوند و داستان بیش از حد به اسلپ‌استیک متوسل می‌شود—به‌ویژه در زمین گلف—و کم‌کم وارد موقعیت‌های نامعقولی می‌شود که بخش زیادی از جذابیتش را از دست می‌دهد و حتی اسب صحنه‌ها را می‌دزدد. فیلم کمی طولانی هم هست؛ شاید تدوین قاطعانه‌تر می‌توانست سرعت و تمرکز آن را بهتر نگه دارد. ویزدام زمان‌بندی کمدی عالی و چهره‌ای بسیار بیان‌گر دارد؛ لحظات خنده‌داری برای لذت بردن هست و حتی ردپایی از روح دانکرک دیده می‌شود—کاش از آن بیشتر بود.