فیلم Pulp 1972

با وجود بازیگری نسبتاً مناسب، مایکل کین («کینگ») از عهدهٔ فیلم برنمی‌آید و پس از حدود پانزده دقیقه، وقتی مضمون داستان مشخص می‌شود، همه‌چیز به مسیر کلیشه‌ای و متوسطی می‌افتد. او نقش نویسنده‌ای سبکِ عامه‌پسند را بازی می‌کند که فرصتی برای نوشتن زندگی‌نامهٔ ستارهٔ سابق هالیوود، پرستون گیلبرت (میکی رونی)، در خانه‌اش در مالت پیدا می‌کند. خیلی زود درمی‌یابد که کارفرمایش هدف یک قاتل مامورِ...

با وجود بازیگری نسبتاً مناسب، مایکل کین («کینگ») از عهدهٔ فیلم برنمی‌آید و پس از حدود پانزده دقیقه، وقتی مضمون داستان مشخص می‌شود، همه‌چیز به مسیر کلیشه‌ای و متوسطی می‌افتد. او نقش نویسنده‌ای سبکِ عامه‌پسند را بازی می‌کند که فرصتی برای نوشتن زندگی‌نامهٔ ستارهٔ سابق هالیوود، پرستون گیلبرت (میکی رونی)، در خانه‌اش در مالت پیدا می‌کند. خیلی زود درمی‌یابد که کارفرمایش هدف یک قاتل مامورِ باندهای خلافکار است. لازم به گفتن نیست که او مدت زیادی هدف نمی‌ماند و حفظ جان برعهدهٔ «کینگ» می‌افتد، در حالی که باید داستان پیرمرد عجیب‌وغریب گیلبرت را نیز تمام کند. فیلم پتانسیل داشت، اما متأسفانه قصه خیلی زود نفسش می‌گیرد؛ شوخی‌ها کمیاب و ساختگی‌اند و با وجود نقش‌های فرعی متعدد که تلاش می‌کنند داستان را جذاب نگه دارند، همه‌چیز پژمرده می‌شود. نه خیلی بد، اما چندان قابل‌توجه هم نیست.