فیلم Goodbye Again 1961

«پائولا» (اینگرید برگمن) مدتی است با «راجر» (ایو مونتان) در ارتباط است؛ اگرچه او به راجر علاقه‌مند است، جرقهٔ رومانس کمی کم‌رنگ شده و گمان می‌برد راجر در سفرهای کاری‌اش دست‌به‌ماجراهایی می‌زند. او قصد تغییر دادن اوضاع را ندارد، اما وقتی با «فیلیپ» (آنتونی پرکینز) آشنا می‌شود، معصومیت ساده‌لوحانه و تلاش‌های پرشورِ فیلیپ برای جلب‌توجه، رنگ و بویی تازه و حتی هیجان‌آور به زندگی نسبتاً...

«پائولا» (اینگرید برگمن) مدتی است با «راجر» (ایو مونتان) در ارتباط است؛ اگرچه او به راجر علاقه‌مند است، جرقهٔ رومانس کمی کم‌رنگ شده و گمان می‌برد راجر در سفرهای کاری‌اش دست‌به‌ماجراهایی می‌زند. او قصد تغییر دادن اوضاع را ندارد، اما وقتی با «فیلیپ» (آنتونی پرکینز) آشنا می‌شود، معصومیت ساده‌لوحانه و تلاش‌های پرشورِ فیلیپ برای جلب‌توجه، رنگ و بویی تازه و حتی هیجان‌آور به زندگی نسبتاً ساکت پائولا می‌بخشد. وقتی پائولا درمی‌یابد راجر بار دیگر دست به شیطنت زده، رابطه با مرد جوان دینامیک جدیدی پیدا می‌کند — اما آیا هر یک به دیگری منصفانه رفتار می‌کنند؟ هرچند بسیاری از مشتریان پائولا لغزش‌های جزئی راجر را تحمل می‌کنند، آیا حاضرند حضور پائولا را در رستوران‌ها و مجامع کنار مردی بسیار کم‌تجربه و تحمل‌ناپذیر نسبت به الکل توجیه کنند؟ برگمن با رویکردی تقریباً مادرانه زنی را به تصویر می‌کشد که در تجارت بسیار موفق است، اما به همان اندازه که فیلیپ شیفته و نیازمند آرامش است، خود او نیز به دلدادگی نیاز دارد؛ نقشی که پرکینز در اوج فرم بازیگری‌اش به‌خوبی ایفا می‌کند و شاید یکی از بهترین اجراهای او باشد. مونتان نیز با جلوه‌ای از مرد خوش‌پوش و شیطان‌صفت نقشی بازی می‌کند که تأثیری عمیق و ماندگار بر جای می‌گذارد، و جسی رویس لندیس هم در نقش مادر جوان با احتیاط و وقار لازم قدم برمی‌دارد. فیلم نگاهی تأثیرگذار به تبعیض‌های سنی و جنسیتی و کلیشه‌ها می‌اندازد و این نکته را درباره ریاکاری و دوگانگی‌معیارها با لحن نسبتاً سبک و بی‌هیاهو مطرح می‌کند، بدون اینکه حالت نصیحت‌گرانه پیدا کند. پرداخت اثر شسته‌رفته و باکلاسی است و آنتول لیتواک اجازه می‌دهد دست‌کم چهار بازیگر این ملودرام نسبتاً صمیمی را به‌خوبی در دست گیرند و تا پایان بیننده را با این حس تنها بگذارند که هیچ چیز قطعی نیست.