فیلم The Terror 1963

ساخته‌شده در ۱۹۶۳ و به کارگردانی راجر کورمن و فرانسیس فورد کاپولا (با کمک چند نفر دیگر)، «The Terror» با بازی جک نیکلسون آغاز می‌شود؛ او نقش یک افسر جوان در ارتش ناپلئون را بازی می‌کند که شیفته زنی مرموز (ساندرا نایت) می‌شود که در ساحل کنفدراسیون راین با او آشنا می‌شود. پس از برخوردی با یک جادوگر (دوروتی نیومن)، او دختر مرموز را تا...

ساخته‌شده در ۱۹۶۳ و به کارگردانی راجر کورمن و فرانسیس فورد کاپولا (با کمک چند نفر دیگر)، «The Terror» با بازی جک نیکلسون آغاز می‌شود؛ او نقش یک افسر جوان در ارتش ناپلئون را بازی می‌کند که شیفته زنی مرموز (ساندرا نایت) می‌شود که در ساحل کنفدراسیون راین با او آشنا می‌شود. پس از برخوردی با یک جادوگر (دوروتی نیومن)، او دختر مرموز را تا قلعه‌ی بارونی سالخورده و درگیر عذابِ وجدان (بوریس کارلوف) دنبال می‌کند. اطلاعات جالب پشت‌صحنه: پس از پایان فیلمبرداری کورمن برای «The Raven»، دکورهای قلعه برای چند روز پیش از تخریب در دسترس بودند. کورمن سریع دست به کار شد، فیلمنامه‌ای با کمک لئو گوردون ترتیب داد و بوریس کارلوف ۷۵ ساله را که در «The Raven» هم همبازی بود، به پروژه آورد. کارلوف بعدها گفته بود دیدن عجله و جنب‌وجوش کورمن هنگام فیلمبرداری تنها چند قدم جلوتر از تخریب‌گران خنده‌دار بود. پس از چند روز فیلمبرداری، کورمن به‌خاطر مسائل صنفی نتوانست ادامهٔ کار را خودش انجام دهد، بنابراین چند فیلم‌ساز جوان از جمله کاپولا را برای کمک فرستاد؛ کاپولا به منطقهٔ بیگ سور رفت و یازده روز آنجا بود. دکورهایی از سایر فیلم‌های AIP نیز استفاده شدند، به‌ویژه «The Haunted Palace» با وینسنت پرایس. نظر منتقد: برخی گفته‌اند داستان مفهومی ندارد، اما من روند داستان را آسان برای دنبال‌کردن یافتم و تا نیمهٔ فیلم، داستان را حدس زده بودم—بدون در نظر گرفتن پیچش نه‌چندان قانع‌کننده‌ای که در پایان مطرح می‌شود (خودتان متوجه خواهید شد). همان‌طور که در عنوان اشاره شده، «The Terror» بسیار شبیه فیلم‌های استودیوی Hammer است، هرچند در کالیفرنیا و با بودجه‌ای کمتر ساخته شده؛ اگر از وحشت گوتیک با قلعه‌های مرموز، ارواح و جادوگران به سبک فیلم‌های Hammer خوشتان می‌آید، احتمالاً این فیلم را هم می‌پسندید. از نظر خلق حال‌وهوای دههٔ ۶۰، فیلم بسیار موفق است و موسیقی گوتیکِ رونالد استاین به این فضا کمک زیادی می‌کند. متأسفانه صدای جک نیکلسون گاهی نامتجانس به‌نظر می‌رسد و دیالوگ‌هایش گاه صرفاً خشک ادا می‌شوند، اما این ایراد چندان جدی نیست. مدت زمان فیلم: ۱ ساعت و ۲۱ دقیقه. لوکیشن‌های فیلمبرداری: لس‌آنجلس (استودیو)، سانتا مونیکا، پوینت لوبوس و شبه‌جزیرهٔ پالوس وردز، کالیفرنیا. نویسندگان: لئو گوردون و جک هیل. بازیگران دیگر: دیک میلر (استفان) و جاناتان هِیز (گوستاف). امتیاز: B / B-